بررسي هايپرترمي با استفاده از نانو ذرات مغناطيسي اكسيد آهن

سرطان يكي از شايع ترين بيماري هاي حال حاضر جهان است كه بشر با آن درگير است. در اين مطالعه كل فرآيند گرما درماني در نرم افزار كامسول شبيه سازي شده است. از سيال پايه اكتان و نانو ذرات مغناطيسي Fe3 O4 در شبيه سازي استفاده شد. اين شبيه سازي شامل تزريق نانو سيال به محيط متخلخل، انتشار نانو سيال در تومور و انتقال حرارت ناشي از ذرات مغناطيسي است. براي هندسه انتخاب شده و با استفاده از شبكه ريز، فشار و غلظت نانو سيال به عنوان تابعي از زمان محاسبه شده است. اين مدل با ساير مدل هاي كامپيوتري و داده هاي تجربي مقايسه شده است كه نتايج حاصله نشان مي دهد تمام فيزيك ها به درستي در نرم افزار كامسول پياده سازي شده اند. همچنين تاثير شدت و فركانس ميدان مغناطيسي، غلظت اوليه و قطر نانو ذرات بر توزيع دماي داخل تومور بررسي شده است. به گونه اي كه با افزايش شدت ميدان مغناطيسي از kA/m 1.2 به kA/m 1.4، فركانس اعمالي از 164kHz به 180kHz، غلظت اوليه نانو ذرات از mol/m^3 1024.29 به mol/m^3 1200 و قطر نانو ذرات از 8nm به 11nm دماي بافت تومورال از 48℃ به 54℃، از 48℃ به 65℃ ، از 48℃ به 80℃ ،از 48℃ به 160℃ به ترتيب افزايش يافت. موارد ذكر شده تاثير مستقيمي با ميزان گرماي ايجاد شده درون بافت تومور دارد ولي بايد توجه داشت كه افزايش دما براي گرما درماني تا 48℃ مناسب است و افزايش بيش از حد، موجب آسيب و حتي نابودي بافت هاي سالم اطراف تومور مي گردد.