بررسي علل ناسازگاري زناشويي در تعاملات زوجي ( مطالعه كيفي )

هدف: هدف مطالعه حاضر بررسي علل ناسازگاري در تعاملات زوجي است. روش پژوهش: اين مطالعه با روش كيفي و به شيوه تحليل مضون (تماتيك) انجام شد. روش: روش نمونه گيري هدفمند و تا حد اشباع بود به اين  ترتيب كه 20 نفر از زوجين ناسازگار بر اساس ملاك‌هاي ورود و خروج انتخاب شدند و مورد مصاحبه قرار گرفتند. ابزار پژوهش مصاحبه نيمه ساختاريافته عميق بود. يافته ها: داده‌هاي گرد آوري شده به كمك تحليل مضمون  و نرم افزار MAXQDA.2018 مورد تجزيه و تحليل قرارگرفتند.  پس از تحليل محتواي داده‌ها هفت مقوله مركزي حاصل گرديد كه به ترتيب اهميت عبارت بودند از كمبود مهارت‌هاي ارتباطي (ناهماهنگي رفتاركلامي و غيركلامي، ضعف مهارت گفتگو، مرزهاي مبهم، ضعف مهارت‌هاي شنيداري)، نفوذ ناپذيري (عدم انعطاف پذيري، عدم توافق، تكبر ورزيدن)، نبود مرزبندي در خانواده اصلي (مثلث سازي، محكوم كردن، مداخله كردن)، عوامل اقتصادي (مشكلات مالي، مهريه سنگين، تورم)، ناارزنده‌سازي (كم ارزش دانستن، عدم پذيرش، قضاوت كردن)، عدم تحمل پريشاني (عدم كنترل خشم، احساسي عمل كردن، نفرت داشتن) و ازدواج اجباري (پايبندي به روابط قبيله اي، پايبندي به آداب و رسوم). نتيجه گيري: درتعاملات زوجي مقوله‌هاي بدست آمده، علل ناسازگاري زناشويي هستند.