اثربخشي برنامه مبتني بر ذهن سازي و ذهن آگاهي (مادر و كودك) در مشكلات رفتاري و هيجاني كودكان دبستاني

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي برنامه مبتني بر ذهن‌سازي و ذهن آگاهي (مادر و كودك) در مشكلات رفتاري و هيجاني كودكان دبستاني بود. روش پژوهش: اين پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون و پيگيري با گروه گواه بوده است. روش نمونه گيري از نوع داوطلبانه بود. از داوطلبان گروه ازمايش پيش از اجراي مداخله هاي ذهني سازي پيش آزمون گرفته شده و بعد از مداخله، پس آزمون و گروه گواه هيچ گونه مداخله اي دريافت نكردند ولي آنها نيز پيش آزمون و پس آزمون داده اند. گروه نمونه دانش‌آموزان مقطع دوره اول و دوم دبستان داراي مشكلات رفتاري بوده‌اند. گروه آزمايش در هشت جلسه به صورت هتگي تحت آموزش جلسات ذهن آگاهي (بورديك، 2014) قرار گرفت. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سياهه رفتاري كودك آخنباخ (آخنباخ و رسكورلا، 2007) بوده است. در اين پژوهش، از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني جهت بررسي اختلاف ميانگين ها استفاده و تحليل داده ها نيز به كمك نرم افزار 24 spss انجام شده است. يافته ها: نتايج نشان داد درمان مبتني بر ذهني‌سازي بر مشكلات رفتاري كودكان در حيطه‌هاي اضطراب/افسردگي (F=78.35, P 0.001)، گوشه گيري/افسردگي (F=16.95, P 0.001)، شكايات جسماني ((F=19.65, P 0.001)، مشكلات تفكر (F = 60.34, P 0.001)، رفتار قانون شكني (F=12.86, P 0.001) و رفتار پرخاشگرانه (F=79.61, P 0.001) موثر بوده است. نتيجه‌گيري: مي‌توان نتيجه گرفت برنامه مبتني بر ذهن سازي و ذهن آگاهي (مادر و كودك) در كاهش مشكلات رفتاري و هيجاني كودكان دبستاني استفاده كرد.