نقش احساس تنهايي، رضايت جنسي و بخشش در پيش‌بيني افسردگي در زنان آسيب‌‌ديده از خيانت همسر

هدف: پژوهش حاضر با هدف نقش احساس تنهايي، رضايت جنسي و بخشش در پيش‌بيني افسردگي در زنان آسيب‌ديده از خيانت همسر انجام شد. روش پژوهش: اين مطالعه از نوع كاربردي و توصيفي همبستگي بود. ۲۵۰ نفر از زنان آسيب‌ديده از خيانت همسر در شهر تهران با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و در اين پژوهش شركت كردند. شركت‌كنندگان پرسشنامه‌هاي احساس تنهايي راسل و پيلوا و كورتونا (1980)، رضايت ‌جنسي لارسون و همكاران (۱۹۹۸)، بخشش ري و همكاران (2001) و افسردگي بك (1996) را تكميل كردند. تحليل داده‌ها با استفاده از روش ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه انجام گرفت. يافته‌ها: نتايج پژوهش نشان داد بين احساس تنهايي و افسردگي رابطه مثبت معني‌دار (0/001 P) و بين رضايت جنسي و بخشش با افسردگي رابطه منفي معني‌داري وجود دارد (0/001 P). نتايج تحليل رگرسيون نيز نشان داد 44 درصد از واريانس افسردگي در زنان آسيب‌‌ديده از خيانت همسر با احساس تنهايي، رضايت جنسي و بخشش، پيش‌بيني مي‌شود (0/001 P، 0/437=R=0/661،R2 و ۴۳۰/0=R2 تعديل شده). همچنين سهم احساس تنهايي بزرگتر از ساير متغيرهاي پيش‌بين بود.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج تحقيق مي‌توان نتيجه گرفت كه احساس تنهايي، رضايت جنسي و بخشش بر افسردگي در زنان آسيب‌‌ديده از خيانت همسر موثر است.