ارزيابي وضعيت كمي و كيفي پارك‌ها و بوستان‌هاي شهري در سطح منطقه 1 كلانشهر تهران

فضاي سبز بخشي از كاربري‌هاي عمومي هر شهر را تشكيل داده و داراي ابعاد مختلفي از جمله كاركرد زيست محيطي، كاركرد ترافيكي، كاركرد گردشگري و كاركرد زيباشناختي است. با توجه به اهميت اين كاربري در حيات و زندگي شهري هدف اصلي در پژوهش حاضر بررسي و ارزيابي وضعيت كمي و كيفي پاركها و بوستانها در منطقه 1 كلانشهر تهران به عنوان يكي از مناطق پر رفت و آمد و پوياي شهر تهران و قطب گردشگردي شهر تهران است. روش تحقيق اين مقاله بر اساس روش توصيفي – تحليلي و پيمايشي پايه گذاري شده است و از ابزارهاي تحليل تيسن و نزديكترين همسايه و مدل سنجش سطح جذابيت استفاده گرديد. نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده‌ها نشان داد كه در سطح منطقه 1 كلانشهر تهران بصورت كلي و در سطح نواحي دهگانه به لحاظ سرانه فضاي سبز و پارك با استناد به استانداردهاي مستخرج، كمبودهايي وجود دارد. در واقع سرانه فضاي سبز محاسبه شده در سطح منطقه 1 كلانشهر تهران 3.65 مترمربع محاسبه شده است در حالي كه سرانه پيشنهادي 12 متر مربع ميباشد. نتايج حاصل از مدلهاي تحليل فضايي تحليل تيسن و نزديكترين همسايه نشان داد كه توزيع و پراكندگي پاركها و بوستانها از الگوي منظمي برخوردار نبوده تصادفي بوده و به لحاظ شعاع عملكردي پاركهاي محله‌اي و ناحيه‌اي از مطلوبيت برخوردار بوده، ولي پاركها و بوستانهاي منطقه‌اي و شهري از مطلوبيت برخوردار نيستند. در ادمه جهت بررسي وضعيت كيفي پاركها و بوستانها به بررسي 381 نمونه آماري در سطح سه پارك پرداخته شد كه هيچ كدام از پاركها به لحاظ معيارهاي مورد بررسي از سطح جذابيت مطلوبي برخوردار نبوده و تنها پارك نياوران نسبت به دو پارك مورد بررسي از مطلوبيت بهتري برخوردار است.