بررسي تاثير شاخص هاي گردشگري براقتصاد شهري و منطقه اي (مطالعه موردي: شهر اردبيل)

امروزه، صنعت گردشگري يكي از اركان موثر بر اقتصاد شهري و منطقه‌اي است و به‌ عنوان ابزاري قدرتمند دربردارنده تاثيرات اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي مي باشد. گردشگري شهري به عنوان يكي از زيربخش‌هاي گردشگري اخيرا موردتوجه برنامه‌ريزان و متوليان امر قرار گرفته است. برا اين اساس هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير شاخص هاي گردشگري شهري بر اقتصادي شهري و منطقه‌اي است كه به صورت موردي در شهراردبيل انجام گرفته است. پژوهش حاضر از نظر ماهيت كاربردي و از نظر روش توصيفي، تحليلي و پيمايشي است. جامعه آماري پژوهش شامل 15 نفر كارشناسان و متخصصان مي باشد. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه استفاده شده است. روايي تحقيق با استفاده از اعتبار صوري تأييد و پايايي پرسشنامه با استفاده از آلفاي كرونباخ 0.828 به دست آمد. جهت تجزيه و تحليل داده ها و اولويت بندي شاخص ها به لحاظ تاثيرگذاري ا ز مدل تصميم گيري چند معياره EDAS در قالب نرم افزار Excel بهره برده شد. نتايج حاصل از به كارگيري مدل مزبور نشان داد از بين شاخص هاي منتخب شاخص كالبدي-فضايي با كسب بيشترين امتياز (1) در رتبه نخست و شاخص ساختار مديريتي نيروي انساني با كسب كمترين امتياز (0.728) به ترتيب در رتبه هاي اول تا آخر قرار گرفته اند.