ارزيابي روند توسعه فيزيكي شهر ايذه با استفاده از مدل LCM

روند افزايشي جمعيت نقش مهمي در روند توسعه فيزيكي نواحي سكونتگاهي و همچنين تغييرات كاربري اراضي دارد. شهر ايذه از جمله شهرهايي است كه در طي سال‌هاي اخير با رشد جمعيتي زيادي مواجه شده است. با توجه به اهميت موضوع، در اين پژوهش به ارزيابي روند تغييرات كاربري اراضي و توسعه فيزيكي نواحي سكونتگاهي محدوده شهري و حاشيه شهري ايذه پرداخته شده است. در اين پژوهش از مدل رقومي ارتفاعي 30 متر، تصاوير ماهواره لندست و لايه‌هاي رقومي اطلاعاتي به‌عنوان داده‌هاي تحقيق استفاده شده است. مهم‌ترين نرم‌افزارهاي تحقيق ENVI (به‌منظور پيش‌پردازش تصاوير ماهواره‌اي و تهيه نقشه‌هاي كاربري اراضي)، IDRISI (به‌منظور اجراي مدل LCM) و ArcGIS (به‌منظور تهيه نقشه‌هاي نهايي) بوده است. در اين تحقيق، ابتدا نقشه‌هاي كاربري اراضي محدوده مطالعاتي تهيه شده و سپس روند توسعه فيزيكي نواحي سكونتگاهي محدوده ارزيابي شده است و در ادامه، اين روند براي سال 2035 پيش‌بيني شده است. بر اساس نتايج حاصله، وسعت نواحي سكونتگاهي محدوده مطالعاتي به ميزان قابل‌توجهي افزايش يافته است به‌‌طوري‌كه اين كاربري در سال 1993، 4.3 كيلومترمربع وسعت داشته است كه اين ميزان در طي سال‌هاي 2002، 2013 و 2020 به ترتيب به 5.6، 8.8 و 11.5 كيلومترمربع افزايش يافته است. همچنين روند توسعه فيزيكي محدوده مطالعاتي براي سال 2035 پيش‌بيني شده است كه بر اساس نتايج حاصله، وسعت نواحي سكونتگاهي محدوده شهري و حاشيه شهري ايذه تا سال 2035 به 17.7 كيلومترمربع افزايش خواهد يافت.