تعهدات پردازش ‌كنندۀ داده شخصي در اتحاديه اروپا و امكان ‌سنجي پذيرش آن در حقوق ايران

با تصويب مقررات عمومي حفاظت از دادۀ اتحاديه اروپا (GDPR)، تمامي كشورهاي عضو اتحاديه اروپا، ملزم به حمايت حداكثري نسبت به داده‌هاي شخصي هستند. در راستاي تحقق كامل اين حمايت‌ها، اشخاص پردازش‌كنندۀ داده، ملزم به رعايت تعهدات مختلفي به موجب اين مقررات هستند. اين تعهدات در مواد مختلف GDPR به هدف حفاظت مؤثر از داده‌هاي شخصي و اشخاص موضوع داده بيان شده‌اند. با تبيين تعهدات مذكور از نگاه مقررات اروپاييِ مربوط به دادۀ شخصي، مشخص شد كه نظام حقوقي ايران چنين تعهداتي را مورد تصريح قرار نداده است و صرفاً كليات اين تعهدات از منابع مختلف حقوق ايران مانند قوانين موضوعه، مباني حقوق ايران و فقه اماميه قابل استنباط است. بايد گفت كه اين اشارات ضمني در جهت تبيين دقيق تعهدات مختلفِ اشخاص پردازش‌كنندۀ داده كافي نيست و شفافيت جزئيات اين امر نياز به تصريح قانون‌گذار دارد. در اين راستا، اين پژوهش مفاد پيشنهادي در خصوص تعهدات مختلف اشخاص پردازش‌كنندۀ داده، از جمله در خصوص مسئوليت كنترل‌كننده نسبت به فرايند پردازش، تعهد كنترل‌كننده نسبت به انتخاب پردازنده مناسب، حفظ سوابق فعاليت‌هاي پردازش، همكاري با مراجع نظارتي، تضمين امنيت پردازش، اطلاع‌رساني و ابلاغ نقض دادۀ شخصي به مراجع نظارتي و اشخاص موضوع داده و انتصاب مأمور حفاظت از داده، ارائه نموده است.