بررسي اثر ضد‌انگلي عصاره گياهان سير (Allium sativum) و آويشن (Thymus vulgaris) بر Ichthyophthirius multifiliisعامل بيماري لكه سفيد در ماهي

در اين مطالعه اثر دو عصاره گياهي سير و آويشن بر مراحل ترونت و تومونت انگل تك‌ياخته‌اي Ichthyophthirius multifiliis ارزيابي شد. بدين منظور ابتدا اقدام به تهيه عصاره هيدروالكلي از اين گياهان شد. در گام بعد هر دو مرحله انگل در مجاورت غلظت‌هاي متفاوت از دو عصاره قرار گرفتند. ميزان بقاي انگل در هر غلظت، هر 3 ساعت يك‌بار و براي 12 ساعت ثبت شد و LD50 هر عصاره در اين دوره زماني با استفاده از روش Probit محاسبه شد. از مالاشيت گرين به عنوان شاهد مثبت استفاده شد. نتايج مطالعه نشان داد كه LD50 سير و آويشن بر تومونت به ترتيب برابر 1 و 2/5 ميلي‌گرم در ليتر بود. در صورتي كه اين ميزان براي مالاشيت گرين 0/24 ميلي‌گرم در ليتر بود. LD50 عصاره‌هاي سير و آويشن بر ترونت نيز به ترتيب برابر 1/66 و 0/57 ميلي‌گرم در ليتر و در مالاشيت گرين برابر 0/121 ميلي‌گرم در ليتر بود. با توجه به نتايج اثر ضدانگلي عصاره سير و آويشن در مقايسه با اثرات مالاشيت‌ گرين ناچيز بود و امكان جايگزيني مالاشيت گرين با اين عصاره‌ها وجود ندارد. هرچند مي‌توان از اين عصاره‌ها به عنوان درمان كمكي در كنار درمان‌هاي شيميايي استفاده كرد.