بهينه‌سازي كپسوله كردن تيمول در شبكه پليمري ژلاتين و كاراگينان و بررسي اثر ضدبيوفيلمي آن در برابر باكتري دريايي .spBacillus

تيمول تركيبي فنلي با خواص ضدباكتريايي و ضدبيوفيلمي است كه در اسانس‌ برخي گياهان وجود دارد. هدف از اين مطالعه كپسوله كردن تيمول در پليمرهاي طبيعي ژلاتين و كاراگينان است. به منظور بهينه‌سازي كپسوله كردن تيمول، از روش CCD نرم‌افزار طراحي آزمايش استفاده شد. بر اساس تجزيه و تحليل آماري داده‌ها، شرايط بهينه پيشنهاد شده توسط نرم‌افزار بدين گونه به دست آمد: pH برابر با 6، غلظت تيمول 0.4 درصد و نسبت ميزان كاراگينان به ژلاتين برابر با 1 كه در اين حالت بازده كپسولي، اندازه نانوكپسول و شاخص پراكندگي به ترتيب 91 درصد، 112 نانومتر و 1.1 به دست آمد. در آزمايش ضدميكروبي مقابل باكتري‌ دريايي Bacillus sp.، تيمول كپسوله شده ميزان كمتري از كمترين غلظت مهاركنندگي (MIC) و كشندگي (MBC) باكتريايي را نسبت به تيمول بدون كپسول نشان داد. همچنين تيمول كپسوله شده 70 درصد بازدارندگي و ريشه‌كني بيوفيلم را در غلظت كمتري نسبت به تيمول خالص نشان داد. به طور كلي، نتايج به دست آمده از اين پژوهش، بهبود فعاليت ضدباكتريايي و ضدبيوفيلمي تيمول نانوكپسوله شده را در برابر باكتري دريايي Bacillus sp.  نشان داد. اين فرمول مي‌تواند جايگزين يا كمكي براي كنترل بيوفيلم در باكتري‌هاي دريايي به عنوان مرحله اول ايجاد پديده چسبندگي زيستي پيشنهاد شود.