پيش‌بيني شادكامي در بازنشستگان نيروهاي مسلح براساس تحمل ابهام و بهزيستي معنوي

بازنشستگان نيروهاي مسلح با توجه به شغلي كه داشته‌اند نيازمند توجه دقيقي به عوامل مرتبط با سلامت روان از جمله شادكامي دارند. هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني شادكامي در بازنشستگان نيروهاي مسلح براساس تحمل ابهام و بهزيستي معنوي بود. روش اين پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه بازنشستگان نيروهاي مسلح شهر مشهد و تهران در سال 1399-1400 بود. حجم نمونه براساس جدول كرجسي و مورگان براي جوامع با حجم زياد 384 نفر برآورد شد ولي براي اطمينان بيشتر در نهايت 400 نفر به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي از بين بازنشستگان نيروهاي مسلح شهر مشهد و تهران انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسشنامه‌هاي تحمل ابهام نوع دو مك‌لين (2009)، بهزيستي معنوي كرمي (1401) و شادكامي آكسفورد (1989) بود. اطلاعات حاصل از پرسشنامه‌ها با استفاده از شاخص‌هاي توصيفي و ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج پژوهش نشان داد كه تحمل ابهام و بهزيستي معنوي با شادكامي در بازنشستگان نيروهاي مسلح رابطه مثبت معناداري دارند (0/01 P). نتايج تحليل رگرسيون نشانگر آن بود كه در بين متغيرهاي پيش‌بيني‌كننده شادكامي در بازنشستگان نيروهاي مسلح، ابتدا بهزيستي معنوي و سپس تحمل ابهام پيش‌بين معناداري بودند (0/01 P). اين نتايج نشان مي‌دهند كه بهزيستي معنوي و تحمل ابهام مي‌توانند از عوامل مهم در شادكامي بازنشستگان نيروهاي مسلح باشند.