اثر طول دوره مصرف كوركومين به همراه تمرينات HIIT بر تعادل آنتي‌اُكسيداني عضلۀ اسكلتي، قلب و كبد رت‌هاي نر

هدف: چالش اصلي ورزشكاران در اجراي تمرينات شديد، بروز فشار اكسايشي در بافت هاي مختلف است. از اين رو، هدف پژوهش حاضر بررسي اثر مصرف مكمل كوركومين در طول هشت هفته و 48 ساعت پاياني تمرين تناوبي شديد (HIIT) بر ميزان فعاليت گلوتاتيون پراكسيداز (GPX) و مالون دي آلدئيد (MDA) عضلة اسكلتي، قلب و كبد موش هاي صحرايي نر ويستار بود. روش شناسي: در اين پژوهش تجربي، تعداد 42 سر موش صحرايي نر ويستار با سن هشت هفته پس از يك هفته آشناسازي، به شش گروه (كنترل، كوركومين، 48 ساعت كوركومين، تناوبي، تناوبي+كوركومين و تناوبي+48ساعت كوركومين)، تقسيم شدند. تمرين تناوبي شديد شامل هشت هفته و پنج جلسه در هفته دويدن روي نوارگردان مخصوص جوندگان بود. مكمل كوركومين به ميزان 30 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن به شكل داخل صفاقي (سه جلسه در هفته) يا (48 ساعت پاياني، هر 8 ساعت) تزريق شد. سطوح فعاليت GPX با روش الايزا و MDA با روش اسپكتروفتومتري اندازه گيري شد. داده ها با تحليل واريانس يك طرفه تحليل شدند. يافته ها: فعاليت GPX عضلة اسكلتي، قلب و كبد گروه تناوبي در مقايسه با گروه كنترل به طور معنا داري (0.05 P) كمتر و سطوح MDA در بافت قلب به‌طور معنا داري (0.001=P) بالاتر بود. همچنين، ميزان فعاليت GPX در عضلة اسكلتي (0.001=P)، قلب (0.004= P) و كبد (0.029= P) گروه تناوبي+كوركومين و همچنين قلب(0.008= P) تناوبي+48 ساعت كوركومين به‌طور معناداري از گروه تناوبي بيشتر بود. علاوه براين، ميزان سطوح MDA قلب در گروه هاي تناوبي+كوركومين (0.001 =P) و تناوبي+48 ساعت كوركومين (0.001 =P) از گروه تناوبي كمتر بود. نتيجه گيري: با وجود پاسخ هاي اكسايشي متفاوت بافت ها به تمرينات HIIT، مصرف مكمل كوركومين در 48 ساعت پاياني مي تواند همانند مصرف آن در طول هشت هفته از اثرات فشار اكسايشي جلوگيري كند.