اثر تمرينات مقاومتي با تراباند بر سطوح سرمي نترين -1 و شاخص مقاومت به انسولين در زنان داراي اضافه وزن و چاق غيرفعال

هدف: چاقي با تغيير در تعادل پروتئين هاي درگير در متابوليسم گلوكز در بروز مقاومت به انسولين نقش داشته و تمرينات ورزشي مي‌تواند با تاثير بر چاقي، هموستاز گلوكز را بهبود بخشد. هدف از مطالعه حاضر بررسي تأثير تمرين مقاومتي با تراباند بر سطوح سرمي نترين -1 و شاخص مقاومت به انسولين در زنان غيرفعال داراي اضافه وزن و چاق بود. روش شناسي: 20 زن چاق (شاخص توده بدني 3.01±32.01 كيلوگرم بر مترمربع، 3.43± 44.9سال) به طور تصادفي در دو گروه تمرين مقاومتي و كنترل تقسيم شدند. آزمودني هاي گروه تجربي در هشت هفته تمرين مقاومتي با تراباند، چهار جلسه در هفته شركت كردند. خونگيري جهت اندازه گيري شاخص هاي خوني مورد نظر قبل و 48 ساعت بعد از آخرين جلسه تمريني انجام شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس در سطح معني داري كمتر از 0.05 انجام گرفت. يافته‌ها: بين سطوح سرمي نترين-1 (0.024=P) و انسولين (0.008=P)، شاخص مقاومت به انسولين (0.009=P)، وزن (0.001=P) و درصد چربي بدن (0.001=P) در دو گروه كنترل و تمرين تفاوتي معني‌دار وجود داشت. نتيجه‌گيري: تمرين مقاومتي با تراباند احتمالاً با افزايش سطح سرمي نترين-1 مي تواند موجب كاهش مقاومت به انسولين در زنان داراي اضافه وزن و چاق غيرفعال شود.