پاسخ عوامل همورئولوژيكي به يك وهله فعاليت ورزشي شديد در زمان هاي مختلف روز

هدف: هدف از اين مطالعه بررسي تأثير فعاليت ورزشي در زمان هاي مختلف روز بر متغيرهاي همورئولوژيكي بود. روش شناسي: به همين منظور، 15 مرد سالم (ميانگين± انحراف معيار: سن، 2.3±24.7 سال، وزن، 7.3±65.2 كيلوگرم، قد، 10.2±171.1 سانتي متر) به طور داوطلبانه در تحقيق حاضر شركت كردند. همه آزمودني ها در چهار ساعت مختلف روز (08:00، 12:00، 16:00، 20:00) و به فاصله 3 روز يك پروتكل تمرين هوازي را بر روي چرخ كارسنج انجام دادند. در هر جلسه، آزمودني ها پس از گرم كردن، پروتكل دوچرخه سواري را به مدت 30 دقيقه با شدتي معادل 90 درصد HRmax انجام دادند. ضربان قلب و ميزان درك فشار در طول 30 دقيقه تمرين ثبت شد. در هر كارآزمايي، دو نمونه خون وريدي (ml10) قبل و بلافاصله بعد از ورزش گرفته شد. نمونه‌هاي خون براي متغيرهاي همورئولوژيكي (ويسكوزيته خون، ويسكوزيته پلاسما، هماتوكريت، فيبرينوژن، آلبومين و پروتئين تام) مورد بررسي قرار گرفتند. يافته ها: نتايج نشان داد كه زمان روز بر پاسخ ويسكوزيته خون (0.056=P)، ويسكوزيته پلاسما در گراديان سرعت 12 (0.070=P)، هماتوكريت (0.152=P)، فيبرينوژن (0.078=P)، ، ميزان رسوب گلبول قرمز (0.461=P) ضربان قلب (0.838=P) و ميانگين فشار خون شرياني (0.581=P) اثر معني‌داري نداشت. با اين حال، زمان روز بر پاسخ‌ ويسكوزيته پلاسما (0.045=P، گراديان سرعت 60)، پروتئين تام (0.014=P) و دماي بدن (0.035=P) به تمرين استقامتي تأثير معني داري گذاشت. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي تحقيق حاضر مي‌توان نتيجه گرفت كه به جزء ويسكوزيته پلاسما در گراديان بالا، پاسخ متغيرهاي همورئولوژيك به يك جلسه فعاليت استقامتي وامانده ساز ارتباطي با زمان انجام فعاليت ورزشي ندارد. بنابراين به نظر مي رسد افراد سالم احتمالا مي توانند بدون نگراني از وضعيت خوني خود در زمان هاي مختلف روز به فعاليت ورزشي بپردازند.