تاثير تمرين تركيبي (هوازي، مقاومتي و تعادلي) بر گالكتين-3، عوامل خطرزاي قلبي و عروقي و بهزيستي روانشناختي در سالمندان داراي اضافه وزن

هدف: افزايش گالكتين-3 و اختلـال در نيمـرخ ليپيـدي از عوامـل خطـر حوادث قلبي در دوران سـالمندي محسـوب مي شـود و ورزش بـه عنـوان يـك راهكار تعديل كننده ايـن وضعيـت پيشـنهاد شـده اسـت. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير هشت هفته تمرينات تركيبي بر گالكتين-3، عوامل خطرزاي قلبي و عروقي و بهزيستي روانشناختي در سالمندان داراي اضافه وزن بود. روش شناسي: در اين مطالعه نيمه تجربي، 40 مرد سالمند داوطلب داراي اضافه وزن غيرفعال با دامنه سني 60 تا 75 سال به روش نمونه گيري هدفمند و در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه تمرين و كنترل قرار گرفتند. تمرين تركيبي شامل بخش هاي هوازي (40 تا 65 درصد ضربان قلب بيشينه)، مقاومتي (ميزان درك فشار 5 تا 8  براساس OMNI) و تعادلي به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) اجرا شد. شاخص هاي گالكتين به روش الايزا، پروفايل ليپيد به روش آنزيماتيك و بهزيستي روانشناختي با پرسشنامه ريف سنجش شدند. داده ها با استفاده از آزمون هاي تي مستقل، تحليـل كوواريانس و همبستگي پيرسون سنجش گرديدند. يافته‌ها: هشت هفته تمرين تركيبي باعث كاهش معني‌دار گالكتين-3 (P=0.01), TG (P=0.001), TC (P=0.01), LDL (P=0.001), WHR (P=0.01) درصد چربي (0.01=P) و افزايش معني‌دار HDL (P=0.01) و بهزيستي روانشناختي (0.01=P) گرديد. همچنين بين نمره بهزيستي روانشناختي با HDL  (P=0.01) همبستگي مثبت و با گالكتين-3 (0.01=P) و LDL  (0.03=P) همبستگي معكوس و معنادار مشاهده شد. نتيجه گيري: به نظر مي رسد تمرين تركيبي با بهبود تركيب بدني و كاهش گالكتين-3 و چربي هاي خون خطر ابتلا به بيماري هاي قلبي عروقي و اختلالات شناختي را در سالمندان كاهش مي دهد.