مقايسه تاثير تمرين مقاومتي در برابر تمرين هوازي بر عملكرد اندوتليال در بزرگسالان: مروري نظام مند و فراتحليل

هدف: تمرينات ورزشي منجر به بهبود عملكرد اندوتليال مي شود، با اين حال تاثير تمرين مقاومتي در برابر هوازي بر عملكرد اندوتليال ناشناخته است. از اين رو، هدف فراتحليل حاضر بررسي تاثير تمرين مقاومتي در برابر تمرين هوازي بر عملكرد اندوتليال در افراد بزرگسال بود. روش شناسي: جستجو در پايگاه هاي اطلاعات الكترونيكي PubMed، Scopus،Web of science  و Google scholar تا تاريخ 23 دي 1401  (13 ژانويه  2023) براي مطالعات تمرين مقاومتي در برابر تمرين هوازي بر روي شاخص اتساع عروقي حاصل از جريان خون (FMD) صورت گرفت. كلمات كليدي استفاده شده شامل كليد واژه هاي تمرين مقاومتي ، تمرين هوازي و عملكرد اندوتليال بودند. تفاوت ميانگين وزني (WMD) و فاصله اطمينان 95% با استفاده از نرم افزار CMA2 به منظور تعيين اندازه اثر محاسبه شد. يافته ها: در مجموع 12 مطالعه با 473 آزمودني با دامنه سني و شاخص توده بدني به ترتيب از 21 تا 71 سال و 24 تا 32 كيلوگرم بر مترمربع وارد پژوهش حاضر شدند. نتايج فراتحليل حاضر نشان داد هر دو نوع تمرين مقاومتي و هوازي منجر به بهبود افزايش FMD مي شوند و تفاوت معني داري بين دو نوع تمرين وجود ندارد [-0.37 (CI: -1.17 to 0.43), p=0.549]. با اين وجود، ناهمگوني بالا و معني داري وجود داشت (I2=61.65, p=0.001). نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه هر دو پروتكل تمرين مقاومتي و هوازي منجر به بهبود عملكرد اندوتليال در بزرگسالان مي شود كه ممكن است منجر به بهبود عملكرد قلبي-عروقي و به دنبال آن كاهش مرگ و مير ناشي از بيماري هاي قلبي-عروقي شود.