پاسخ ضد التهابي يك جلسه بازتواني هوازي به‌همراه تحريك ‌الكتريكي در رت‌هاي القاء شده به سكته قلبي

هدف: گليكوپروتئين‌هاي پنتراكسين-3 و E-سلكتين هنگام التهاب، توسط سلول‌هاي اندوتليوم، ماكروفاژها و سلول‌هاي ميلوئيدي سنتز شده و نقش اساسي در بيماران سكته  قلبي دارد. با توجه به اثرات مثبت بازتواني هوازي بر بيماران قلبي تحقيق حاضر به‌بررسي پاسخ ضد التهابي يك جلسه بازتواني هوازي به‌همراه تحريك ‌الكتريكي در رت‌هاي القاء شده به سكته قلبي پرداخته است. روش‌ شناسي: در اين مطالعه تجربي كنترل شده با گروه شاهد 50 سر رت با وزن (30 ±200 گرم) به‌طور تصادفي به 5 گروه برابر سالم، سكته قلبي، سكته قلبي-بازتواني هوازي، سكته قلبي-تحريك‌الكتريكي و سكته-بازتواني‌هوازي-تحريك‌الكتريكي تقسيم شدند. سپس سكته قلبي با تزريق زيرجلدي ايزوپروترونول القاء گرديد. گروه‌هاي مداخله براي يك جلسه تحت بازتواني هوازي (تردميل با سرعت 20 متر/دقيقه براي 1 ساعت) و تحريك‌الكتريكي (با فوت شوك براي 0/5 ميلي‌آمپر و 20 دقيقه) قرار گرفتند. سپس بلافاصله بعد از مداخله، سطوح سرمي متغيرها به روش الايزا بررسي شد. آناليز داده‌ها با آزمون آنووآ يك طرفه و معني‌داري 0/05 P انجام شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه القاء سكته قلبي منجر به افزايش معني‌دار سطوح سرمي پنتراكسين-3 و E-سلكتين مطالعه حاضر شد  (0/0001=P). انجام بازتواني و تلفيقي از بازتواني و تحريك‌الكتريكي تاثير معني‌داري بر مقادير پنتراكسين-3  نداشت  (0/943=P)، اما غلظت E-سلكتين در كليه گروه‌ها نسبت به سكته قلبي كاهش داشت كه اين تغيير در گروه بازتواني و تحريك‌الكتريكي معني‌دار بود (0/044=P). نتيجه‌گيري: به‌نظر مي‌رسد بازتواني هوازي، تحريك‌الكتريكي و تلفيقي از آن‌ها با كاهش مقادير E-سلكتين مي‌تواند منجر به كاهش التهاب بيماران با سكته قلبي شود و در بهبود حال آن‌ها موثر باشد.