استخراج عصاره فنولي از برگ تربچه (Raphanus sativus L.) به روش حرارت‌دهي مقاومتي: بهينه‌سازي عددي و مدل‌سازي سينتيكي

اين پژوهش با هدف بهينه‌سازي عددي و مدل‌سازي سينتيكي استخراج عصاره فنولي از برگ‌هاي تربچه (Raphanus sativus L.) به‌روش حرارت‌دهي مقاومتي به منظور درك بهتر و بهينه‌سازي فرآيند استخراج انجام شد. اثر متغيرهاي استخراج بر راندمان استخراج، محتواي فنول كل و فعاليت مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH، در ولتاژ گراديان برابر 30-10 ولت بر سانتي‌متر، دماي 30-60 درجه سلسيوس، نسبت حلال (اتانول به آب) 100- 30% و زمان استخراج 10-30 دقيقه مورد بررسي قرار گرفت. مدل‌هاي تجربي مختلف مانند مدل‌هاي مرتبه اول، جذب و مدل‌هاي سيگموئيد براي پيش‌بيني سينتيك انتقال جرم بدون در نظر گرفتن پديده‌هاي زمينه‌اي بررسي شدند. نتايج نشان داد كه اثر گراديان ولتاژ، زمان استخراج و نسبت حلال (اتانول به آب) بر راندمان استخراج، محتواي فنول كل و فعاليت مهار DPPH معني‌دار بود (0.05˂p). اگرچه افزايش دماي استخراج به‌طور معني‌داري منجر به كاهش محتواي فنول كل و فعاليت مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH شد (0.05˂p)، اما اين متغير تأثير معني‌داري بر عملكرد استخراج نداشت (0.05˃p). در شرايط بهينه، راندمان استخراج و محتواي فنول كل تجربي نزديك به مقادير پيش‌بيني ‌شده مدل سطح پاسخ درجه دوم بود. بر اساس مدل‌سازي سينتيكي، مي‌توان گفت كه مدل سينتيكي سيگموئيدي در مقايسه با مدل‌هاي سينتيكي مرتبه اول و جذبي، بيشتر مي‌تواند نتايج تجربي عصاره برگ تربچه را با روش حرارت‌دهي مقاومتي مدل نمايند.