تأثير وزن مولكولي كيتوزان و نوع نرم‌كننده در پوشش خوراكي بر شاخص‌هاي كيفيت داخلي و ريخت‌شناسي پوسته تخم‌مرغ

به منظور بررسي تأثير وزن مولكولي كيتوزان و نوع نرم كننده مورد استفاده در تركيب پوشش خوراكي بر شاخص هاي كيفيت داخلي و ريخت شناسي پوسته تخم مرغ، آزمايشي با 125 عدد تخم مرغ در قالب طرح كاملاً تصادفي با 5 تيمار شامل تخم مرغ هاي فاقد پوشش (شاهد)، داراي پوشش هاي مبتني بر كيتوزان هاي با وزن مولكولي زياد (450 كيلو دالتون) يا وزن مولكولي كم (65 كيلو دالتون) و بكارگيري نرم كننده هاي گليسرول يا سوربيتول و 3 تكرار اجرا شد. پوشش دهي به روش غوطه وري انجام شد و تخم مرغ ها به مدت 4 هفته در دماي محيط نگهداري شدند. فراسنجه هاي كيفيت داخلي تخم مرغ شامل افت وزني، واحد هاو، انديس زرده و pH سفيده، بطور هفتگي ارزيابي شدند. در پايان دوره نگهداري، تصاوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي جهت ريخت شناسي پوسته تهيه شد. نتايج نشان داد پوشش خوراكي بر پايه كيتوزان به طور معني داري (P 0.05) موجب بهبود تمام شاخص هاي مورد ارزيابي شد. در پايان هفته چهارم نگهداري، در اين ميان، كمترين مقادير درصد افت وزني (0.90 ± 7.01) و pH سفيده تخم مرغ (0.15 ± 8.90) و بيشترين مقادير واحد هاو (3.23 ± 63.80) و انديس زرده (0.06 ± 0.34) در تخم مرغ هاي حاوي پوشش كيتوزان وزن مولكولي زياد – سوربيتول ديده شد (P 0.05). در تصاوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي نيز ترك و ريزحفرات كمتر و يكنواختي و پيوستگي بيشتري در پوسته خارجي تخم مرغ ها در گروه مذكور ديده شد. لذا به منظور بهبود كيفي پوشش خوراكي بر پايه كيتوزان به عنوان يك بسته بندي زيست سازگار جهت افزايش زمان انبارماني تخم مرغ، كيتوزان با وزن مولكولي بيشتر و نرم كننده سوربيتول توصيه مي شود.