بررسي تاثير شرايط نگهداري بر پايداري نانوليپوزوم‌هاي حاوي فيكوسيانين پوشش داده شده با كيتوزان

يكي از مهم‌ترين مسائل و چالش‌ها در زمينه استفاده از رنگ‌ها در مواد غذايي، بهبود و افزايش پايداري آن‌ها در مراحل فرآوري و همچنين كنترل آزاد شدن تا زمان مصرف مي‌باشد. از اين‌رو هدف از اين پژوهش توليد نانوليپوزوم‌هاي حاوي فيكوسيانين پوشش داده شده با كيتوزان با روش هيدراسيون لايه نازك- فراصوت به‌منظور افزايش پايداري فيكوسيانين و بررسي ويژگي‌هاي فيزيكي و راندمان انكپسولاسيون آن در طي شرايط نگهداري بود. در اين مطالعه فيكوسيانين با غلظت‌هاي مختلف كيتوزان (0، 0.1، 0.2، 0.4 و 0.6 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر) پوشش‌داده شد و در دو دما (4 و 25 درجه سيلسيوس) براي 28 روز نگهداري گرديد و سپس براي  تعيين بهترين غلظت  كيتوزان براي پوشش نانوليپوزوم‌هاي توليدي، آزمون‌هاي راندمان انكپسولاسيون، اندازه ذرات و پتانسل زتا روي آنها صورت پذيرفت. نتايج نشان داد كه با افزايش غلظت كيتوزان به بيش از 0.2 ميلي‌گرم در ميلي‌ليتر تغيير معني‌داري در راندمان انكپسولاسيون مشاهده نگرديد (0.05 p) و نمونه‌ي فاقد كيتوزان كمترين اندازه ذرات را داشت كه با نمونه‌هاي حاوي 0.2 و 0.4 كيتوزان اختلاف آماري معني‌داري نداشت (0.05 p). با افزايش ميزان كيتوزان در پوشش نانوليپوزوم‌ها، ميزان پتانسيل زتا نمونه‌ها افزايش يافت. در نهايت نمونه‌ا‌ي‌ كه در پوشش نانوليپوزوم خود، حاوي 0.2 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر كيتوزان بود به‌عنوان بهترين نمونه انتخاب گرديد. يافته‌هاي حاصل از آزمون‌هاي انجام شده در طول نگهداري نانوليپوزوم‌ها مشخص نمود كه نانوليپوزوم داراي فيكوسيانين كه فاقد هرگونه پوشش كيتوزان در روز توليد بود، بيشترين ميزان راندمان انكپسولاسيون داشت و از طرفي مشخص گرديد كه با افزايش دماي نگهداري و زمان نگهداري ميزان راندمان انكپسولاسيون كاهش ولي اندازه ذرات افزايش يافت. كمترين پتانسيل زتا نمونه‌ها مربوط به نمونه نانوليپوزوم فاقد فيكوسيانين بود كه تا روز 21 ام نگهداري در دماي 4 درجه سيلسيوس تغيير معني‌داري نداشت. تصاوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي از نمونه‌‌ها نيز مويد  نتايج حاصل از اندازه گيري ذرات بود.