تدوين و ارزيابي اثربخشي برنامه ي آموزش خلاّق بر نشاط معنوي، تفكر خلاّق و مهارت حل مساله دانشجويان

پژوهش حاضر، با هدف تدوين و ارزيابي اثربخشي برنامه ي آموزش خلّاق بر نشاط معنوي، تفكر خلّاق و مهارت حل مساله دانشجويان انجام گرفت.روش پژوهش، آزمايشي از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل بود.جامعه آماري پژوهش، كليه دانشجويان شهر مشهد بود كه در نيمسال اول سال تحصيلي 1400 1399 ، مشغول به تحصيل بودند. نمونه مورد مطالعه، متشكل از 72 نفر از دانشجويان دختر و پسر مقطع كارشناسي بود كه به روش نمونه گيري تصادفي چندمرحله اي از ميان دانشگاه هاي مشهد انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند.گروه آزمايش دريافت كننده آموزش خلّاق با استفاده از تكنيك هاي آموزش خلّاق تريز( TRIZ)، اسكمپر( SCaAMPER ) و بارش فكري در 10 جلسه 90 دقيقهاي بودند. با اجراي آزمون هاي سنجش خلّاقيت (عابدي، 1374 )، نشاط معنوي (افروز، 1395 ) و مهارت حل مساله (باسادر، 1999)، اطلاعات لازم از دو گروه كنترل و آزمايش در مؤلفه هاي تفكر خلّاق (سيالي، بسط، انعطاف پذيري، و ابتكار)، نشاط معنوي (احساس و رفتار، و باور) و مهارت حل مساله جمع آوري شد. سپس نتايج داده ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس و تحليل كوواريانس چند متغيره (نسخه 22 نرم افزار SPSS ) تجزيه وتحليل گرديد. نتايج نشان داد برنامه ي آموزش خلّاق بر نشاط معنوي، مهارت هاي تفكر خلّاق و مهارت حل مساله دانشجويان، تأثير مثبت داشت. همچنين يافته هاي پژوهش نشان داد، مهارت سيالي در گروه آزمايش بيشتر از گروه كنترل نبود. همچنين در بين دانشجويان دختر و پسر از نظر تأثير برنامه ي آموزش خلّاق تفاوتي وجود نداشت. بنابراين مي توان نتيجه گرفت آموزش خلّاق از طريق تكنيك هاي تريز، اسكمپر و بارش مغزي موجب ارتقا خلّاقيت و فعال شدن عناصر فرا شناختي و مهارت هاي حل مساله و نيز نشاط معنوي دانشجويان مي شود و مي تواند به عنوان ابزارهايي قدرتمند براي تقويت و ارتقاء خلّاقيت دانشجويان در دانشگاه ها، توسط اساتيد نوجو مورد استفاده قرار گيرد.