ارائه ي مدل علي سرزندگي تحصيلي دانش آموزان بر اساس نگرش تحصيلي، خودتنظيمي عاطفي و تحول مثبت جواني

پژوهش حاضر با هدف ارائه ي مدل علي سرزندگي تحصيلي بر اساس نگرش تحصيلي، خودتنظيمي عاطفي و تحول مثبت جواني انجام شد. روش اين پژوهش، توصيفي -همبستگي و از نوع مدل يابي معادلات ساختاري بوده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان بندرلنگه در سال تحصيلي 1401 1400 در نظر گرفته شد. روش نمونه گيري در اين پژوهش به صورت تصادفي خوشه اي بود و حجم نمونه با استفاده از مدل پيشنهادي كلاين(2004) به تعداد 264 نفر برآورد گرديد. در اين پژوهش براي سنجش متغيرهاي موجود از مقياس هاي سرزندگي تحصيلي مارتين و مارش (۲۰۰۶)، نگرش سنج تحصيلي اكبري(1383)، خودتنظيمي عاطفي لارسن و پريز مايك(2000) و تحول مثبت جواني گلدوف و همكاران(2014) استفاده گرديد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه متغيرهاي نگرش تحصيلي(p 0.03, ß=0.19)، خودتنظيمي عاطفي(p 0.001, ß=0.31) و تحول مثبت جواني(p 0.0001, ß=0.47) به صورت مثبت و معنادار سرزندگي تحصيلي را پيش بيني كرده اند. همچنين فرايند مدل يابي معادلات ساختاري و شاخص هاي برازش مدل نشان دادند كه مدل كلي پژوهش در جامعه دانش آموزان دبيرستاني شهرستان بندرلنگه از برازش مطلوبي برخوردار است(p 0.05). از اين يافته ها نتيجه گرفته مي شود كه اگر دانش‌آموزان نوجوان بتوانند نگرش تحصيلي بالا و خودتنظيمي عاطفي مطلوبي را كسب نمايند و در عين حال بر جنبه هاي مثبت تحول(رشد) خويش متمركز شوند، ميتوانند سرزندگي و نشاط مطلوبي را در دوران تحصيل خود داشته باشند.