اثربخشي آموزش شادي‌بخشي ليوبوميرسكي بر هيجان مثبت يادگيري و خودتنظيمي تحصيلي دانشجويان دختر

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش شادي‌بخشي ليوبوميرسكي بر هيجان مثبت يادگيري و خودتنظيمي تحصيلي بر دانشجويان دانشگاه اصفهان بود. پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي (طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه گواه) بود. جامعه آماري پژوهش، كليه دانشجويان دختر كارشناسي رشته روان‌شناسي دانشگاه اصفهان در سال تحصيلي 1400- 1399 بودند كه تعداد 30 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه (15 نفر براي هر گروه) جايگزين شدند. هر دو گروه پرسش‌نامه‌هاي هيجان يادگيري پكران و همكاران (2002) و خودتنظيمي تحصيلي رايان و كانل (1989) را طي دو مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون تكميل نمودند. آموزش شادماني ليوبوميرسكي (2008) طي شش جلسه‌ در گروه‌ آزمايش اجرا شد. داده‌ها با استفاده از روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي (تحليل واريانس تك متغيره و چند متغيره) در نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. يافته‌ها نشان داد كه آموزش شادي‌بخشي ليوبوميرسكي بر افزايش هيجان مثبت يادگيري و خودتنظيمي تحصيلي در دانشجويان دختر دوره كارشناسي تاثير معني‌داري داشته است (0/001 P). با توجه به اينكه يافته هاي پژوهش حاكي از آن بود كه آموزش شادي بخشي ليوبوميرسكي بر هيجان مثبت يادگيري و خودتنظيمي تحصيلي دانشجويان دختر اثربخشي معني داري دارد ( 001 / 0 p )، از اين رو، استفاده از اين مداخله به منظور بهبود متغيرهاي مورد بحث در دانشگاه‌ها يا ساير مراكز آموزشي توصيه مي‌شود.