اثرات تماس طولاني مدت بقاياي آنتي بيوتيك آموكسي سيلين بر مقاومت در برابر استرس و تركيبات بيوشيميايي بدن ميگوي پاسفيدغربي

زمينه و هدف: حضور بقاياي تركيبات فعال دارويي (به ويژه آنتي‌بيوتيك‌ها) در طبيعت، مي تواند براي سلامت محيط‌ زيست و جامعه انساني بسيار خطرآفرين باشد. تحقيق حاضر با هدف ارزيابي اثرات تماس طولاني‌مدت غلظت هاي مختلف آنتي‌بيوتيك آموكسي‌سيلين موجود در محيط پرورشي بر مقاومت در برابر استرس محيطي و تركيبات بيوشيميايي در بدن ميگوي پاسفيد غربي (P. vannamei) انجام شد. روش بررسي: در قالب يك طرح كاملاً تصادفي تعداد 600 قطعه ميگو با ميانگين (± انحراف معيار) وزن g 0/37± 9/28 و طول كل cm 1/77±9/23 در چهار تيمار آزمايشي فاقد آلودگي آنتي‌بيوتيك آموكسي‌سيلين در محيط پرورشي (تيمار كنترل يا 1) و سه تيمار ديگر با غلظت‌هاي 100، 300 و μg/L 500 آنتي‌بيوتيك موجود در آب (به ترتيب تيمارهاي 2، 3 و 4) و در سه تكرار به مدت 60 روز مورد آزمايش قرار گرفتند. در پايان آزمايش، از هر تيمار 5 نمونه ميگو براي آزمايش تركيبات بيوشيميايي لاشه (پروتئين، چربي، رطوبت و خاكستر) نمونه برداري شد. همچنين تعداد 10 عدد ميگو از هر تيمار نيز به طور تصادفي انتخاب و در ظروف هاي پلاستيكي با گنجايش L 50 به مدت h 48 تحت استرس شوري ppt 50 قرار گرفتند و در پايان ميزان بازماندگي محاسبه شد.   يافته‌ها: نتايج آزمايش تركيبات بيوشيميايي بدن نشان داد كه مقادير درصد رطوبت و پروتئين لاشه در بين تيمار‌ها تفاوت معني داري نداشتند (0/05 p). سطح چربي لاشه به طور كلي در تيمارهاي تحت آلودگي آنتي بيوتيك نسبت به تيمار كنترل افزايش يافت، اما اين افزايش فقط براي تيمار 2 (با مقدار 5/50±29/30) معني دار بود (0/05 p). درصد خاكستر نيز به ترتيب در تيمارهاي كنترل و تيمار 4 كمترين مقدار را داشت كه از نظر آماري با مقادير تيمارهاي 2 و 3 متفاوت بود (0/05 p). بيشترين ميزان بازماندگي ميگوها تحت شرايط مواجهه با استرس شوري نيز در تيمارهاي 2 و 3  (با مقدار 95 درصد) و كمترين مقدار نيز در تيمار 4 (با مقدار 70 درصد) مشاهده شد كه به طور كلي با تيمار كنترل تفاوت معني داري داشتند (0/01 p). نتيجه‌گيري: وجود بقاياي آلودگي آنتي‌بيوتيك آموكسي سيلين در دوزهاي بالا (حتي در كوتاه مدت) مي تواند بر ميزان مقاومت طبيعي ميگو در برابر استرس‌ محيطي تأثير منفي داشته باشد كه اين ممكن است به دليل ايجاد اختلال در سوخت و ساز تركيبات پروتئين و چربي در بدن باشد.