مقايسه كارايي تابش هاي فرابنفش خلاء و C در تجزيه داروي رمدسيوير موجود در آب‌ آلوده

زمينه و هدف: اكسيداسيون پيشرفته مبتني بر تابش فرابنفش خلاء (Vacuum Ultraviolet (VUV)) دسته جديدي از فرآيندهاي تصفيه پيشرفته بوده، لذا هدف مطالعه حاضر، مقايسه كارايي فرايندهاي VUV و تابش فرابنفش C (Ultraviolet-C (UVC)) در تركيب با پراكسيد هيدروژن (H2O2) و پروكسي مونوسولفات (PMS) در تخريب داروي ضدويروسي رمدسيوير بوده است. روش بررسي: مطالعه تجربي از نوع توصيفي-تحليلي با فتوراكتور VUV و UVC در تركيب با H2O2 و PMS براي تخريب رمدسيوير مورد بررسي قرار گرفت. همچنين تاثير متغيرهاي pH، غلظت H2O2، غلظت رمدسيوير، حضور راديكال‌خوارها و آنيون‌ها و همچنين زمان ماند هيدروليكي در فرايند پيوسته در حذف رمدسيوير سنجش شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه pH بهينه در فرايند UVC و VUV و مشتقات آنها برابر با 7 بوده و با افزودن PMS و H2O2 به ميزان mM 1، راندمان تخريب رمدسيوير از 0/4 ± 92/2 درصد پس از min 30 به ترتيب به 2/1 ± 98/3 و 0/3 ± 100 درصد افزايش يافت. همچنين در فرايند VUV تركيب شده با H2O2 و PMS نيز راندمان تخريب پس از min 40 به‌ترتيب به 1/5 ± 77/8 و 1/3± 85/2 درصد رسيد. كينتيك تجزيه در فرآيندهاي مورد بررسي به شرحVUV/H2O2 VUV/PMS VUV UVC/H2O2 UVC/PMS UVC بوده است. نتايج راديكال‌خواري نيز نشان داد كه راديكال هيدروكسيل، اصلي‌ترين گونه فعال اكسيژن بوده كه منجر به تخريب رمدسيوير مي‌شود. سيستم پيوسته VUV/H2O2 نيز نشان داد كه راندمان حذف رمدسيوير پس از min 40 به 0/8 ± 94/7 درصد رسيد. نتيجه‌گيري: با توجه به نرخ بالاي حذف رمدسيوير و بهبود فرآيند حذف با افزودن H2O2، مي‌توان فرآيند VUV/H2O2 را يك تكنولوژي كارآمد براي حذف داروهاي ضدويروسي معرفي كرد.