حذف تتراسايكلين از محلول هاي آبي با استفاده از نانوكامپوزيت گرافن اكسايد مغناطيسي عامل دار شده با β سيكلودكسترين به‌ عنوان يك جاذب جديد: مطالعه تعادلي و سينتيكي

زمينه و هدف: آنتي‌بيوتيك ها آلاينده هايي نوظهور هستند كه از طريق فاضلاب صنايع داروسازي، بيمارستاني و فاضلاب شهري به محيط زيست وارد مي شوند. از اين‌رو، اين مطالعه با هدف بررسي كارايي حذف تتراسايكلين توسط نانوكامپوزيت گرافن اكسايد مغناطيسي عامل دار شده با β سيكلودكسترين (GO@Fe3O4@β-CD) از محلول آبي انجام شد. روش بررسي: در اين پژوهش توصيفي، نانوكامپوزيت گرافن اكسايد مغناطيسي عامل دار شده با β سيكلودكسترين سنتز و به عنوان جاذب براي حذف تتراسايكلين استفاده شد. خصوصيات ظاهري نانوكامپوزيت با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM)، دستگاه پراش پرتو ايكس (XRD)، طيف‌سنجي مادون قرمز فوريه (FTIR) و آناليز خاصيت مغناطيسي (VSM) بررسي شد. همچنين، اثر متغيرهاي pH (3-9)، دوز جاذب ( g0/003-0/050)، زمان تماس ( min0-100) و دما (Cº 25-55) بر كارايي حذف تتراسايكلين مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته ها: نتايج آناليز TGA نشان داد كه نانوذرات GO@Fe3O4@β-CD تا دماي C° 400 مقاوم است. همچنين، نتايج بيان‌گر آن است كه β سيكلودكسترين به طور يكنواخت بر روي سطح GO@Fe3O4 پراكنده شده است. به‌علاوه، بيشينه كارايي حذف تتراسايكلين مربوط به pH برابر با 7، دوز جاذب برابر با g 0/010، زمان تماس برابر با min 60 و دماي واكنش برابر با °C 25 بود. همچنين، تحت شرايط بهينه، جذب از ايزوترم جذب لانگموير با ضريب همبستگي برابر با 0/992و مدل سينتيكي شبه درجه دوم با ضريب همبستگي برابر با 0/997، 0/999 و 0/998 به‌ترتيب براي غلظت هاي mg/L 30،mg/L  50 و mg/L 100 از ماده جذب‌ شونده پيروي كرده است. از طرفي، بيشينه ظرفيت جذب جاذب سنتز شده برابر با mg/g 357 برآورد شد. نتيجه گيري: نانوكامپوزيت گرافن اكسايد مغناطيسي عامل دار شده با β سيكلودكسترين مي تواند به عنوان يك جاذب موثر و در دسترس براي حذف تتراسايكلين از پساب هاي صنعتي مورد استفاده قرار گيرد.