بررسي آلودگي سواحل گيلان به ته سيگار و عوامل اثرگذار بر توزيع آنها

زمينه و هدف: امروزه، ته سيگار ها به يكي از عمده ترين اشكال پسماند تبديل شده است. اين مطالعه براي ارزيابي سطح آلودگي سواحل گيلان به ته سيگار و تشريح عوامل اثرگذار بر توزيع آن ها طرح ريزي شده است. همچنين، تجربيات و گزينه هاي مديريتي در اين مطالعه مطرح گرديده است. روش بررسي: در اين مطالعه، يك روش استاندارد نمونه برداري اقتباس شده از برنامه پسماند هاي دريايي NOAA براي نمونه برداري از 8 ساحل اجرا شده است. در اين روش جمع آوري ته سيگار در هر ايستگاه از 18 كوادرات مربعي شكل با ابعادm2  1×1 صورت پذيرفت. برآوردي از شدت آلودگي سواحل ايران به ته سيگار ارائه گرديده و مروري بر مقالات انتشار يافته در خصوص اثرات مضر ته سيگار ها صورت پذيرفته است. يافته ها: تراكم ته سيگارها در محدوده 0/22 الي 2/11 عدد ته سيگار در هر متر مربع (item/m2) بوده است. پارك ملي بوجاق و بندر انزلي به ترتيب كم ترين و بيشترين آلودگي ته سيگار را نشان دادند. نتايج نشان دهنده افزايش آلودگي ته‌سيگار در سواحل شهر هاي پرجمعيت در مقايسه با نواحي ساحلي كمتر توسعه يافته بوده است. همچنين، ايستگاه‌هاي منطبق بر سواحل گردشگري و سواحل با شيب ملايم پتانسيل بيشتري براي تجمع ته سيگار را دارا بودند. آلودگي بالاي سواحل بندر انزلي به ته سيگار را مي توان به كاربرد گسترده گردشگري اين سواحل نيز مرتبط دانست. نتيجه گيري: نظر به آلودگي بالاي سواحل پرتردد به ته سيگار، ضروريست نسبت به شناسايي سواحلي كه پتانسيل بالاتري جهت تجمع اين پسماند را دارند اقدام گرديده و برنامه هاي پاكسازي پسماند هاي دريايي از سواحل براي آنها اجرا گردد. به علاوه، بايد برنامه هاي مديريتي مؤثري براي فرهنگ سازي جهت كاهش آلودگي ته سيگار انجام گردد.