اندازه‌گيري ميزان جيوه در بافت خوراكي ميگوي پاسفيد (Litopenaeus vannamei) پرورشي استان بوشهر با استفاده از روش بخار سرد

زمينه مطالعه: امروزه با توسعه صنايع مختلف و انواع آلودگي‌هاي زيست محيطي بسياري از عناصر سمي و خطرناك از طرق مختلف وارد چرخه غذايي جوامع بشري شده است، كه متأسفانه حيات انسان‌ها و احتمالاً ديگر موجودات زنده را با مخاطره جدي مواجه نموده است. فلزات سنگين پس از ورود، به ندرت از بدن دفع شده و در بافت‌ها رسوب مي‌كنند كه موجب بروز بيماري‌ها و عوارض متعددي در بدن مي‌شوند. جيوه يكي از سمي‌ترين عناصر سنگين است كه عمدتاً از طريق مصرف غذاهاي دريايي آلوده به جيوه وارد بدن انسان مي‌شود. اندازه‌گيري آلاينده‌هاي مختلف به ويژه فلزات سنگين در محيط آبي و آبزيان به علت مصرف خوراكي آن‌ها براي انسان مي‌تواند از اهميت ويژه‌اي برخوردار باشد.هدف: تعيين مقدار تجمع فلز سنگين جيوه در بافت خوراكي ميگوي پاسفيد غربي (Litopenaeus vannamei) در مزارع پرورش ميگوي استان بوشهر.روش‎كار: در مطالعه حاضر تعداد ۷۰ نمونه ميگو طي چهار مرحله صيد در ماه‌هاي تير، مرداد، شهريور و مهر طي دو سال متوالي تهيه، در محلول ديويدسون فيكس شده و پس از طي مراحل هضم، اندازه‌گيري فلز جيوه با استفاده از روش بخار سرد انجام شد. همچنين بافت‌هاي فيكس شده هپاتوپانكراس در محلول ديويدسون جهت تهيه مقاطع و انجام بررسي هيستوپاتولوژيكي به آزمايشگاه آسيب‌شناسي منتقل شدند.نتايج: براساس داده‌هاي حاصل از آزمايشات صورت گرفته غلظت فلز جيوه در بافت خوراكي ميگوهاي نمونه‌برداري شده بين صفر تا ۰۰۹/۰ ميلي‌گرم بر كيلوگرم وزن تر مي‌باشد، در حالي كه غلظت استاندارد براي فلز جيوه بر اساس معيار WHO برابر 0/1 ميلي‌گرم بر كيلوگرم وزن تر مي‌باشد. همچنين نتايج حاصل از مشاهدات ريزبيني بافت هپاتوپانكراس هيچ‌گونه تغيير پاتولوژيك را نشان نداد.نتيجه گيري نهايي: به طور كلي غلظت فلز جيوه در بافت خوراكي ميگوهاي نمونه‌برداري شده از منطقه بوشهر بسيار كمتر از استاندارد جهاني به دست آمد و خطري ساكنان و مصرف كنندگان را تهديد نمي‌كند.