بررسي اثر تكانه هاي اسمي و حقيقي بر شدت مصرف انرژي در ايران : يك رهيافت ساختاري

انرژي به‌عنوان يكي از مهم‌ترين نهاده هاي توليد و همچنين به‌عنوان يكي از ضروري‌ترين كالاهاي مصرفي نهايي قلمداد مي گردد . اگر شاخص شدت مصرف انرژي معياري جهت ارزيابي بهره‌وري انرژي در نظر گرفته شود، با وقوع تكانه‌هاي اسمي و حقيقي در اقتصاد، اين شاخص تغيير مي كند. هدف اصلي اين مقاله بررسي تأثير تكانه‌هاي اسمي و حقيقي در اقتصاد بر شدت مصرف انرژي در ايران مي باشد. براي اين منظور از تكانه نقدينگي و مخارج دولت بعنوان تكانه‌هاي اسمي ، و از تكانه نرخ ارز حقيقي و بهره‌وري كل عوامل توليد به‌عنوان تكانه‌هاي حقيقي استفاده شده است. با توجه به داده‌هاي سري زماني 1399-1353، از طريق الگوي خود رگرسيون برداري ساختاري (SVAR)، مدل تحقيق برآورد گرديده است. نتايج حاصل از توابع واكنش آني و تجزيه واريانس نشان ميدهد: اثر تكانه نرخ ارز حقيقي و نقدينگي بر شدت مصرف انرژي مثبت و پايدار و اثر تكانه مخارج دولت و تكانه بهره‌وري كل عوامل توليد ، منفي و پايدار بوده‌است. همچنين تكانه‌هاي حقيقي (بهره‌وري كل عوامل توليد و نرخ ارز حقيقي) نسبت‌ به تكانه هاي اسمي (مخارج دولت و حجم نقدينگي) سهم بيشتري در تغييرات شدت مصرف انرژي داشته‌اند.