پاسخي نوتوميستي به مسئله رنج حيواني: مرور و ارزيابي ديدگاه كايل كلتز

رنج حيواني و مسئله شر به تازگي به عنوان چالشي براي خداباوري، بسيار موردتوجه قرار گرفته است. كلتز با نگرشي نوتوميستي در صدد پاسخگويي به اين مسئله است. اين مقاله بررسي و ارزيابي دفاعيه كلتز را به عهده دارد. كلتز هم‌چون آكويناس، احساسات ناخوشايند چون درد، غم، ترس و نااميدي را شر تلقي نمي كند بلكه آن ها را فرايندهاي فيزيولوژيكي خوبي مي داند كه براي حيوانات مفيدند. همين طور، وي با بررسي عقلانيت و نشانه هاي خودآگاهي چون فراشناخت، حافظه رويدادي و نظريه ذهن از مسير برخي تحقيقات علمي درصدد است نشان دهد كه عقلانيت و خودآگاهي حيوانات محل ترديد است و از آن جايي كه توانايي هايي شناختي با توانايي ادراك درد و رنج رابطه مستقيمي دارد، لذا ادراك درد و رنج در حيوانات نيز محل تشكيك است، براساس نگرش نوتوميستي كلتز، حيوانات، صرفا از قوه وهم برخوردارند كه سبب مي شود آن ها، استنتاج تجربي را شبيه سازي كنند. اما اگر حيوانات از خودآگاهي برخوردار باشند، مي توان حشر و زندگي ابدي را در مورد آن ها نيز مطرح ساخت. شبهات ديگري، چون ماهيت عبث بودن برخي از دردها مثل سندرم درد مزمن، نيز مطرح است. كلتز به اين شبهات بر اساس هدف خداوند براي جهان آفرينش، محدوديت هاي موجود در عالم و پيام اخلاقي كه اين گونه دردها با خويش به ارمغان مي آورند، پاسخ مي دهد. در ادامه به نقد برخي از نظرات كلتز پرداخته و نشان داده مي شود كه وجود حافظه رويدادي و قابليت مفهوم سازي در حيوانات در برخي آزمايشات، به اثبات رسيده است، بنابراين ديدگاه او درباره انكار درد و رنج حيواني، توفيق چنداني به دست نخواهد آورد. به نظر مي رسد كلتز با اتكاي بيشتر بر بخش هاي ديگر تئوديسه اش نظير هدف خداوند براي آفرينش جهان، فوايد درد و رنج براي مخلوقات زميني، حيات پس از مرگ حيوانات و جبران درد و رنج هاي آنان توسط خداوند، موفقيت بيشتري را حاصل خواهد كرد.