ارزيابي استدلال «بديل‌هاي تصور نشده» از منظر رئاليسم انتقادي بسكار

واقع گرايي علمي همواره با انتقادات مستمري از سوي پادواقع گرايان روبه رو بوده است. استدلال «بديل هاي تصور نشده» كايل استنفورد را مي توان نسخه متأخر و دردسرساز اين چالش ها دانست. در اين مقاله ابتدا اجمالاً اشاره اي به واقع گرايي علمي و برهان هاي مؤيد آن خواهيم داشت. سپس اصلي ترين چالش هايي را كه واقع گرايي علمي با آن مواجه بوده است، برخواهيم شمرد. در ادامه نگاهي به استدلال استنفورد مي اندازيم و بررسي مي كنيم كه چگونه براي واقع گرايي چالش به وجود مي آورد و همچنين پاسخ هاي واقع گرايانه مطرح شده به چالش مذكور را توصيف خواهيم كرد. همچنين خواهيم كوشيد از نگاه واقع گرايي انتقادي روي بسكار توضيح دهيم كه چگونه نگاه لايه مند همزمان به جهان و نظريه هاي علمي مي تواند ضمن ممكن دانستن دستيابي به شناخت واقعيت از خلال فعاليت علمي، اساس استدلال پادواقع گرايانه استنفورد را سست كند.