زمان هايدگري در نمايشنامۀ «در انتظار گودو»

مسئلۀ زمان همواره در طول تاريخ يكي از بزرگ‌ترين سؤالات فيلسوفان و دانشمندان حوزۀ فيزيك بوده است. بدون شك هر تفكر فلسفي به اشكال مختلف در آثار ادبي و هنري نمود پيدا مي‌كند و در اين ميان نويسندگان و هنرمنداني هستند كه فلسفه را بن‌مايۀ آثار خود قرار مي‌دهند. ساموئل بكت يكي از نويسندگان مؤثر در شكل‌گيري جريان فكري تئاتر ابزورد است كه ريشه در فلسفه دارد. اين مقاله سعي در بررسي و بيان مسئلۀ زمان در نمايشنامه در انتظار گودو با استفاده از نظريات مارتين هايدگر دارد. بر همين اساس در ابتداي سخن، تعريف و توصيف «زمان» از گذشته تا كنون بررسي شده و سپس ديدگاه هايدگر در باب زمان و تفاوت نگرش وي با فيلسوفان ديگر مورد مداقه قرار گرفته است. در ادامه با بررسي اجمالي مفهوم انتظار به رابطۀ آن با مسئلۀ زمان در نمايشنامۀ در انتظار گودو پرداخت شده و همخواني‌هاي آن با نظر هايدگر بيان شده است. در نتيجه‌گيري مقاله، مسئلۀ اصلي مقاله كه مسئلۀ مهم زمان در نمايش در انتظار گودو كه به انتظاري ممتد انجاميده است به كمك زمان هايدگري تأويل و تفسير شده است.