بررسي جرم‌شناختي خشونت خانگي عليه زنان و تأثير آن بر طلاق

خشونت خانگي به‌عنوان شايع‌ترين نوع خشونت عليه زنان، هر نوع اقدام خشونت‌آميز جنسيتي است كه به آسيب بدني، جنسي، رواني و يا افزايش احتمال بروز آن در زنان منجر مي‌شود، يا اقداماتي است كه براي زنان رنج‌آور است و يا به محروميت اجباري از آزادي‌هاي فردي يا اجتماعي منجر مي‌شود. اگرچه اين نوع خشونت‌ها معمولاً در حريم خانواده رخ مي‌دهند، اما زندگي زنان را در همۀ عرصه‌هاي عمومي و اجتماعي تحت تأثير قرار مي‌دهند. از اين رو، به پيامدهاي تخريب‌كننده در درون خانواده و جامعه منجر خواهد شد و همچنين مانع پيشرفت اقتصادي ـ اجتماعي زنان مي‌شود. در اين مقاله به بررسي جرم‌شناختي خشونت خانگي پرداخته شده است. همچنين نگارندگان در صدد  هستند كه با بررسي ميداني، ارتباط بين اين موضوع و پديدۀ طلاق را بيابند و به راهكارهايي عملي در موضوع نائل آيند و پيشنهاد‌هاي اجرايي به قانونگذار و نظام قضائي براي اجرايي كردن آن ارائه دهند. روش جمع‌آوري اطلاعات در اين مقاله به شيوۀ كتابخانه‌اي است و در مطالعۀ ميداني نيز از ابزار پرسش‌نامه بهره گرفته شده است. جامعۀ آماري اين بررسي زناني هستند كه مورد خشونت همسران خود قرار گرفته‌اند و با تشكيل پرونده در دادگاه خانوادۀ تهران قصد جدايي و طلاق دارند. در اين پژوهش نتايج قابل‌توجهي به دست آمده است كه براي نمونه مي‌توان به رابطۀ معنادار بين تحصيلات زير ديپلم و عدم اشتغال زنان با اعمال خشونت خانگي عليه آنان توسط همسرانشان اشاره كرد.