مطالعه فرهنگ مديريت پسماند در بين شهروندان شهر تهران

هدف:افزايش روزافزون جمعيت و تغيير الگوي مصرف، سبب افزايش مصرف گرديده و افزايش مصرف نيز به دنبال خود مسائل مختلفي چون توليد پسماندها را در شهرهاي بزرگ از جمله تهران به همراه آورده است. مسئله مواد زائد و پسماندهاي شهري به قدري دامنه پيدا كرده‌اند كه قلمرو آنها ديگر به مسائل فني ختم نمي‌شوند و عميقاً صبغه اجتماعي و فرهنگي دارند. بنابراين مطالعه فرهنگ مديريت پسماند در بين شهروندان شهر تهران به عنوان مسئله اصلي تحقيق مد نظر قرار گرفته است. روش: پژوهش حاضر كيفي بوده و داده‌ها با استفاده از تكنيك مصاحبه عميق نيمه ساختمند با نخبگان سازمان مديريت پسماند و بخش پسماند و بازيافت مناطق 22 گانه شهرداري شهر تهران در بازه زماني فروردين و ارديبهشت 1400 گردآوري و به منظور تحليل داده‌ها از تحليل تماتيك استفاده شده است.يافته‌ها:يافته‌هاي پژوهش حاضر 7 مقوله اصلي از جمله خلاءسياست‌گذارانه، فقر دانش تجربي/تئوريك، خلاءآموزش‌هاي مهارتي/شناختي، ضعف عملياتي‌سازي و اجرا، تفكر مصرفي به طبيعت، بي‌ارزش‌انگاري اجتماعي و ائتلاف‌هاي رانتي همسود و مقولات فرعي را در بر مي‌گيرند.نتايج: نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه مقولات و مضامين استخراج شده بر دو دسته از فقدان‌ها تاكيد دارند كه مانع فرهنگ‌سازي در اين حوزه شده است:دسته اول به مولفه‌هاي مرتبط با شهروندان بر مي‌گردد و دسته دوم مقولاتي هستند كه از بيرون باعث عدم نهادينه‌سازي فرهنگ مديريت پسماند شده‌اند.نتايج: نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه مقولات و مضامين استخراج شده بر دو دسته از فقدان‌ها تاكيد دارند كه مانع فرهنگ‌سازي در اين حوزه شده است:دسته اول به مولفه‌هاي مرتبط با شهروندان بر مي‌گردد و دسته دوم مقولاتي هستند كه از بيرون باعث عدم نهادينه‌سازي فرهنگ مديريت پسماند شده‌اند.