بررسي مديرت بدن و عوامل ظاهري اثرگذار بر هويت اجتماعي زنان (مورد مطالعه: زنان 25 تا 45 سال ساكن شهر سنندج)

هويت اجتماعي دانش و تعلق فرد به گروه اجتماعي خاص است كه فرد بر حسب تعلق و وابستگي به معرفي خود مي پردازد و هويت در روابط جاري يا تصورات انسان ها از خود و ديگران شكل مي گيرد و هويت اجتماعي متاثر از عوامل ظاهري و تصوير بدني است. اين پژوهش درصدد بررسي وضعيت مديريت بدن و عوامل ظاهري اثرگذار بر هويت اجتماعي زنان شهر سنندج است. چارچوب نظري اين تحقيق مبتني بر نظريات آنتوني گيدنز، اروينگ گافمن و هنري تاجفل است و روش تحقيق پيمايشي و ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته است كه بر روي 450 نفر از زنان 25 تا 45 سال ساكن شهر سنندج كه از طريق نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شده اند، صورت گرفته است و پس از حذف داده هاي پرت به 441 نمونه دست يافتيم. بر اساس نتايح پيرسون، بين هويت اجتماعي و مديريت بدن(0.503=r) و عوامل ظاهري؛ پذيرش اجتماعي(0.510=r)، تمايزطلبي(0.250=r) و منزلت اجتماعي(0.189=r) رابطه معناداري وجود داردبه عبارتي مديريت ظاهري و توجه بدن عامل هويتي براي پذيرش و تمايزطلبي و بهبود و نمايش منزلت اجتماعي در بين زنان است.و طبق نتايج آزمون رگرسيون؛ پذيرش اجتماعي بيشترين تاثير را بر شكل دهي هويت اجتماعي زنان دارد. در واقع مديريت ظاهري و تنظيم، طراحي و خودآرايي، ساخته و پرداخته هويت اجتماعي زنان است وآنها دائماً در حال ساخت بدن هستند تا ظاهري متمايز و مثبت در تعامل با ديگران ايجاد كنند كه بايد از فرصت مديريت بدن براي طراحي مدل و هويت ايران و انسجام اجتماعي و توانمندسازي زنان بهره گرفت.