تعيين ميزان ناپديد شدن و حلاليت شكمبه‌اي كلسيم، فسفر، سديم، منيزيم و پتاسيم از برخي ‏مواد خوراكي و مكمل‌هاي كلسيمي ‏

هدف از اين تحقيق بررسي ميزان ناپديد شدن (آزادسازي يا حلاليت) شكمبه اي عناصر معدني (كلسيم، فسفر، منيزيم، سديم و پتاسيم) از مواد خوراكي (كاه گندم، تفاله چغندر قند، يونجه، سيلو و سبوس گندم) و مقايسه ناپديد شدن پنج نوع مكمل معدني (مونو كلسيم فسفات، دي كلسيم فسفات، كربنات كلسيم، پودر صدف و آهك) بود. آناليز بخش خوراك‌ها با آزمايش در قالب طرح كاملا تصادفي 5 خوراك و 5 مكمل‌هاي معدني) با چهار تكرار انجام شد. بررسي ميزان ناپديد شدن شكمبه اي عناصر معدني از مواد خوراكي نشان داد كه به‌جز كلسيم بخش زيادي از عناصر معدني در خوراك ها در زمان صفر آزاد شد (0.05 P). بررسي ها نشان داد كه با افزايش زمان انكوباسيون ميزان ناپديدشدن افزايش يافت. ترتيب ناپديد شدن عناصر به صورت پتاسيم، فسفر، كلسيم، سديم و منيزيم اتفاق افتاد و در كل زمان‌هاي انكوباسيون بيشترين ميزان ناپديد شدن براي پتاسيم و كمترين ميزان آزادشدن براي منيزيم بود (0.05 P). بيشترين ميزان ناپديد شدن در زمان 72 ساعت انكوباسيون براي پتاسيم خوراك يونجه بدست آمد (0.05 P). در بخش ديگر آزمايش بيشترين ميزان ناپديد شدن در كل زمان‌هاي انكوباسيون مربوط به مونوكلسيم فسفات و كمترين براي كربنات كلسيم بود (0.05 P). همچنين مونوكلسيم فسفات بالاترين و كربنات كلسيم كمترين ميزان ناپديد شدن بخش محلول را داشت و اختلاف معني دار بين موادمعدني آزمايشي براي تجزيه پذيري موثر ماده خشك در نرخ‌هاي عبور 2، 5 و 8 درصد بود (0.05 P). در كل ميزان ناپديدشدن پتاسيم در تمام مواد خوراكي و در كليه زمان‌هاي انكوباسيون بيشترين بود و مونو كلسيم فسفات داراي بيشترين ميزان فراسنجه‌هاي ناپديدشدن در شكمبه بود.