شماره ركورد
1356611
عنوان مقاله
القاي پاسخهاي ايمني اختصاصي در موشهاي تلقيح شده با پلاسميد يوكاريوتي بيان كننده اپيتوپ G1 از ويروس تب بي دوام گاوي
پديد آورندگان
پسنديده ، رضا سازمان تحقيقات، آموزش و ترويج كشاورزي - موسسه تحقيقات علوم شيلاتي كشور،پژوهشكده ميگوي كشور , صيفي آباد شاپوري ، مسعودرضا دانشگاه شهيد چمران اهواز - دانشكده دامپزشكي - گروه پاتوبيولوژي , نصيري ، محمد تقي دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي خوزستان - دانشكده علوم دامي و صنايع غذايي - گروه علوم دامي
از صفحه
45
تا صفحه
62
كليدواژه
ايمنيزايي , تب بيدوام گاوي , سازه نوتركيب pEGFPN1-G1 , واكسن DNA
چكيده فارسي
هدف: تب بي دوام گاوي (BEF) يك بيماري ويروسي قابل انتقال توسط بندپايان در گاو و گاوميش آبي است كه موجب بروز خسارات اقتصادي و تجاري قابل توجهي بر صنعت دامپروري ميگردد. گليكوپروتئين G از ويروس تب بيدوام گاوي (BEFV) به عنوان يك كانديداي احتمالي جهت توليد واكسنهاي نوتركيب در برابر اين بيماري شناخته شده است. هدف از اين مطالعه، بررسي ايمنيزايي يك پلاسميد يوكاريوتي بيان كننده اپيتوپ G1 از ژن گليكوپروتئين G ويروس تب بيدوام گاوي به عنوان يك واكسن DNA احتمالي در موش بود. مواد و روشها: ابتدا پلاسميد يوكاريوتي بيان كننده اپيتوپ G1 تحت عنوان pEGFPN1-G1 ساخته شد. پس از انتقال سازه نوتركيب pEGFPN1-G1 به سلولهاي جنيني كليه انسان (HEK 293)، بيان پروتئين G1 با استفاده از روش ايمونوفلورسنس غير مستقيم (IFA) تاييد شد. سپس به منظور انجام آزمايشهاي ايمنيزايي، موشهاي ماده با سن شش تا هشت هفته در چهار گروه پنج تايي، سه مرتبه و به صورت داخل عضلاني با سازه نوتركيب pEGFPN1-G1، واكسن تجاري تب بي دوام گاوي، پلاسميد pEGFP-N1 و بافر PBS 1X با فواصل زماني دو هفتهاي مورد تلقيح قرار گرفتند. 14 روز پس از آخرين تزريق، حيوانات خونگيري شدند و سرم آنها به منظور بررسي توليد آنتيباديهاي اختصاصي عليه پروتئين G1 در آزمايشهاي ايمونوبلات، الايزا (ELISA) و خنثي سازي ويروس (VN) مورد استفاده قرار گرفت. مقادير چگالي نوري تمامي نمونههاي سرمي بدست آمده از آزمايش الايزا در قالب يك طرح كاملاً تصادفي با چهار تيمار و پنج تكرار با استفاده از نرم افزار SAS مورد آناليز آماري قرار گرفت. نتايج: نتايج آزمايشهاي ايمونوبلات و آناليز آماري نمونههاي سرمي بدست آمده از آزمايش الايزا نشان دادند كه سازه نوتركيب pEGFPN1-G1 توانست موجب القاي ايمني و توليد آنتيبادي اختصاصي عليه آنتيژن G1 در موشها شود. با اين حال، سرم موشهاي تلقيح شده با اين پلاسميد نتوانست ويروس تب بي دوام گاوي در حال تكثير را خنثي كند. نتيجهگيري: از آنجايي كه سازه نوتركيب pEGFPN1-G1 توانايي توليد آنتيباديهاي اختصاصي عليه آنتي ژن G1 از ويروس تب بي دوام گاوي را در مدل حيواني داشت، نتايج اين مطالعه ميتواند گامي در جهت توسعه واكسنهاي نوين براي بيماري تب بي دوام گاوي در آينده باشد.
عنوان نشريه
بيوتكنولوژي كشاورزي
عنوان نشريه
بيوتكنولوژي كشاورزي
لينک به اين مدرک