• شماره ركورد
    1356611
  • عنوان مقاله

    القاي پاسخ‏هاي ايمني اختصاصي در موش‏هاي تلقيح شده با پلاسميد يوكاريوتي بيان كننده اپيتوپ G1 از ويروس تب بي دوام گاوي

  • پديد آورندگان

    پسنديده ، رضا سازمان تحقيقات، آموزش و ترويج كشاورزي - موسسه تحقيقات علوم شيلاتي كشور،پژوهشكده ميگوي كشور , صيفي آباد شاپوري ، مسعودرضا دانشگاه شهيد چمران اهواز - دانشكده دامپزشكي - گروه پاتوبيولوژي , نصيري ، محمد تقي دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي خوزستان - دانشكده علوم دامي و صنايع غذايي - گروه علوم دامي

  • از صفحه
    45
  • تا صفحه
    62
  • كليدواژه
    ايمني‏زايي , تب‏ بي‏دوام گاوي , سازه نوتركيب pEGFPN1-G1 , واكسن DNA
  • چكيده فارسي
    هدف: تب بي دوام گاوي (BEF) يك بيماري ويروسي قابل انتقال توسط بندپايان در گاو و گاوميش آبي است كه موجب بروز خسارات اقتصادي و تجاري قابل توجهي بر صنعت دامپروري مي‏گردد. گليكوپروتئين G از ويروس تب‏ بي‏دوام گاوي (BEFV) به عنوان يك كانديداي احتمالي جهت توليد واكسن‏هاي نوتركيب در برابر اين بيماري شناخته شده است. هدف از اين مطالعه، بررسي ايمني‏زايي يك پلاسميد يوكاريوتي بيان كننده اپيتوپ G1 از ژن گليكوپروتئين G ويروس تب بي‏دوام گاوي به عنوان يك واكسن DNA احتمالي در موش بود. مواد و روش‌ها: ابتدا پلاسميد يوكاريوتي بيان كننده اپيتوپ G1 تحت عنوان pEGFPN1-G1 ساخته شد. پس از انتقال سازه نوتركيب pEGFPN1-G1 به سلول‏هاي جنيني كليه انسان (HEK 293)، بيان پروتئين G1 با استفاده از روش‏ ايمونوفلورسنس غير مستقيم (IFA) تاييد شد. سپس به منظور انجام آزمايش‏هاي ايمني‏زايي، موش‏هاي ماده با سن شش تا هشت هفته در چهار گروه پنج تايي، سه مرتبه و به صورت داخل عضلاني با سازه نوتركيب pEGFPN1-G1، واكسن تجاري تب بي دوام گاوي، پلاسميد pEGFP-N1 و بافر PBS 1X با فواصل زماني دو هفته‏اي مورد تلقيح قرار گرفتند. 14 روز‏ پس از آخرين تزريق، حيوانات خونگيري شدند و سرم آن‏ها به منظور بررسي توليد آنتي‏بادي‏هاي اختصاصي عليه پروتئين G1 در آزمايش‏هاي ايمونوبلات، الايزا (ELISA) و خنثي سازي ويروس (VN) مورد استفاده قرار گرفت. مقادير چگالي نوري تمامي نمونه‎هاي سرمي بدست آمده از آزمايش الايزا در قالب يك طرح كاملاً تصادفي با چهار تيمار و پنج تكرار با استفاده از نرم افزار SAS مورد آناليز آماري قرار گرفت. نتايج: نتايج آزمايش‏هاي ايمونوبلات و آناليز آماري نمونه‎هاي سرمي بدست آمده از آزمايش الايزا نشان دادند كه سازه‏ نوتركيب pEGFPN1-G1 توانست موجب القاي ايمني و توليد آنتي‏بادي اختصاصي عليه آنتي‏ژن G1 در موش‏ها شود. با اين حال، سرم‏ موش‏هاي تلقيح شده با اين پلاسميد نتوانست ويروس تب بي دوام گاوي در حال تكثير را خنثي كند. نتيجه‌گيري: از آنجايي كه سازه‏ نوتركيب pEGFPN1-G1 توانايي توليد آنتي‏بادي‏هاي اختصاصي عليه آنتي ‏ژن G1 از ويروس تب بي دوام گاوي را در مدل حيواني داشت، نتايج اين مطالعه مي‏تواند گامي در جهت توسعه واكسن‏هاي نوين براي بيماري تب بي دوام گاوي در آينده باشد.
  • عنوان نشريه
    بيوتكنولوژي كشاورزي
  • عنوان نشريه
    بيوتكنولوژي كشاورزي