بهينه سازي بيان موقت ژن در گياه گوجه فرنگي (Solanum lycopersicum)

هدف: هدف از اين تحقيق بهره‌گيري از گياه گوجه فرنگي رقم كال‌جي به عنوان يك گياه مدل براي انتقال موقت جهت توليد تركيبات دارويي و صنعتي است.مواد و روش‌ها: به منظور بررسي انتقال موقت ژن، سه غلظت اگرو باكترويوم در OD600 (0.4، 0.6 و 0.8)، سه زمان پس از تلقيح (4، 7 و 10 روز) و دو حالت با حضور ژن p19 و بدون p19 به عنوان فاكتورهاي مؤثر بر بيان موقت ژن انتخاب شدند. ناقلين مورد استفاده در اين تحقيق pXK2FS7 و pCAMBIA1304 به ترتيب حاوي ژن‌هاي GFP و P19 بودند. براي انتقال موقت ژن GFP، برگ گياهچه‌هاي 6 برگي با استفاده از روش اگرواينفيلتريشن تلقيح شدند. بدين صورت كه غلظت‌هاي مختلف از اگروباكتريوم حاوي ناقل pXK2FS7 و ناقل P19 با يكديگر مخلوط شدند و بيان ژن GFP بررسي گرديد. همه‌ برگ‌هاي گياهان گوجه فرنگي در مرحله مناسب رشدي توسط سرنگ انسولين بدون سوزن در سطح زيرين برگ تزريق شدند. به منظور تاييد تراريختي و انتقال ژن استخراج RNA، ساخت cDNA و ميزان بيان ژن GFP با استفاده از روش Realtime PCR انجام شد و نهايتا مشاهده بيان پروتئين GFP با ميكروسكوپ فلورئوسانس صورت گرفت.نتايج: نتايج نشان داد كه غلظت باكتري، تعداد روزهاي پس از تلقيح و بيان ژن p19 (پروتئين سركوب‌كننده خاموشي ژن) بر بيان ژن GFP اثرات معني‌داري دارند. به طوري كه حضور ژن p19 به عنوان سركوبگر سيستم خاموشي ژن در مقايسه با عدم حضور در همه حالات باعث بيان بيشتر ژن GFP گرديد. همچنين مشخص شد كه رقت OD600 0.6 اگروباكتريوم مناسب‌ترين غلظت براي اگرواينفيلتريشن GFP است. به علاوه در 7 روز پس از تلقيح، بالاترين ميزان رونويسي ژن GFP بدست آمد. بهترين تركيب به منظور حصول حداكثر ميزان رونويسي ژن GFP، حضور ژن p19، غلظت 0.6 OD600 اگروباكتريوم و جمع آوري نمونه هاي برگي 7روز بعد از تلقيح مي باشد.نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از اين تحقيق مي‌تواند در مطالعات مقدماتي و يا بهينه‌سازي توليد پروتئين‌هاي نوتركيب در برگ‌هاي گوجه فرنگي مورد استفاده قرار گيرد.