الگوي ساختاري شايستگي اجتماعي و بهزيستي ذهني بر اساس سرمايه‌هاي روان‌شناختي با نقش ميانجي رضايت از زندگي در دختران و زنان جوان سرپل ذهاب

ﻣﻘﺪﻣﻪ: اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎ ﻫﺪف ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ ذﻫﻨﯽ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﺎ ﻧﻘﺶ واﺳﻄﻪاي رﺿﺎﯾﺖ از زﻧﺪﮔﯽ در دﺧﺘﺮان و زﻧﺎن ﺟﻮان ﺳﺮﭘﻞ ذﻫﺎب اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. روش: ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎري ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻣﯽ دﺧﺘﺮان و زﻧﺎن 18-35 ﺳﺎل ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﺳﺮﭘﻞ ذﻫﺎب در ﺳﺎل 1401 ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ 7000 ﻧﻔﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و 364 ﻧﻔﺮ از آنﻫﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻓﺮﻣﻮل ﮐﻮﮐﺮان اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ، از ﭘﺮﺳﺶﻧﺎﻣﻪﻫﺎي ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﭘﺮﻧﺪﯾﻦ 1385 ، ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ ذﻫﻨﯽ ﮐﯿﯿﺰ و ﻣﺎﮔﯿﺎرﻣﻮ 2003 ، ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻟﻮﺗﺎﻧﺰ 2007 و رﺿﺎﯾﺖ از زﻧﺪﮔﯽ داﯾﻨﺮ و ﻫﻤﮑﺎران 1985 اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻌﻨﯽدار و ﻣﺜﺒﺘﯽ ﺑﯿﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎ ﻧﺸﺎن داد 0.05 p . ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ 43/10 درﺻﺪ β =0/431 ،p=0/0001 و از ﻃﺮﯾﻖ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ 26/50 درﺻﺪ p=0.0001, β=0.265 از وارﯾﺎﻧﺲ ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺮد. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ 79/70 درﺻﺪ p=0.0001, β=0.797 ، و از ﻃﺮﯾﻖ ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ 16/00 درﺻﺪ p=0.0001, β = 0.160 ، از وارﯾﺎﻧﺲ ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ ذﻫﻨﯽ را ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺮد. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ، 30 درﺻﺪ از وارﯾﺎﻧﺲ رﺿﺎﯾﺖ از زﻧﺪﮔﯽ p=0.0001, β = 0.300 ، و رﺿﺎﯾﺖ از زﻧﺪﮔﯽ 85/50 درﺻﺪ p=0.501, β = 0.855، و ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ 53/40 درﺻﺪ p=0.0001, β = 0.534 از وارﯾﺎﻧﺲ ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ ذﻫﻨﯽ را ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮي: در ﻣﺠﻤﻮع ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎ و از ﻃﺮﯾﻖ رﺿﺎﯾﺖ از زﻧﺪﮔﯽ، وارﯾﺎﻧﺲ ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﺑﻬﺰﯾﺴﺘﯽ ذﻫﻨﯽ را در اﻓﺮاد ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺒﯿﯿﻦ ﮐﺮدﻧﺪ.