فراتحليل اثربخشي مداخلات مبتني بر پذيرش و تعهد بر اضطراب اجتماعي

مقدمه: اختلال اضطراب اجتماعي  يكي از ﻫﻤﻪﮔﻴﺮﺗﺮﻳﻦ اﺧﺘﻼلات اﺿﻄﺮاﺑﻲ در ﻧﻤﻮﻧه‌ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ مي‌باشد. تاكنون از روش‌هاي متعددي جهت بهبود و درمان اين اختلال استفاده شده است كه از اين ميان مداخلات مبتني بر پذيرش و تعهد يكي از مؤثرترين روش‌ها مي‌باشد. روش:  پژوهش حاضر با هدف فراتحليل تاثير مداخلات مبتني بر پذيرش و تعهد بر اختلال اضطراب اجتماعي و برطرف نمودن تناقض‌هاي احتمالي در نتايج پژوهش‌هاي مختلف انجام شده است. در اين پژوهش با توجه به هدف، از روش فراتحليل استفاده شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل پژوهش‌هاي انجام شده در زمينه ي اثربخشي مداخلات مبتني بر پذيرش و تعهد بر اضطراب اجتماعي طي 20 سال گذشته در ايران (1380-1401) و سطوح بين المللي (2000-2022) بود. بر اساس ملاك‌هاي تعريف‌شده ورود و خروج، تعداد 40 مطالعه كه داراي شرايط علمي و روش‌شناختي مناسب بودند، براي ورود به فراتحليل انتخاب شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميانگين اندازه اثرهاي تركيبي مدل ثابت 0.874- و در مدل تصادفي 1.234- است كه هر دو از لحاظ آماري معنادار هستند و اين بيانگر تأثير مثبت مداخلات مبتني بر پذيرش و تعهد بر اضطراب اجتماعي مي باشد. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌ها مي‌توان نتيجه گرفت با استفاده از مداخلات مبتني بر پذيرش و تعهد مي‌توان ميزان اضطراب اجتماعي را در افراد كاهش داد.