مطالعه آزمايشگاهي تأثير الياف پلي ‌پروپيلن و ميكروسيليس بر خصوصيات مكانيكي بتن

امروزه بتن يكي از متداول‌ترين مواد در صنعت ساختمان بشمار مي‌رود. وابسته بودن خواص بتن به پارامترهاي گوناگوني نظير مصالح تشكيل‌ دهنده، روند توليد و فرآوري، نحوه اجرا و شرايط عمل‌آوري، بتن را به يك ماده پيچيده مبدل ساخته است. با اين حال، داراي محاسن و مزاياي زيادي در صنعت ساختمان مي‌باشد. حال اين كه اين ماده ساختماني همواره خواص مكانيكي آن از جمله مقاومت كششي و مقاومت فشاري مورد بحث مهندسين عمران مي‌باشد، محققين نيز در خصوص بهبود بخشيدن به اين خواص راه‌هاي زيادي را معرفي نموده‌اند كه يكي از آن‌ها استفاده از مواد افزودني مانند ميكروسيليس و الياف پلي‌پروپيلن است. در اين مقاله با هدف بررسي تأثير بكارگيري ميكروسيليس با درصدهاي 3، 5 و 7، الياف پلي‌پروپيلن با درصدهاي 0.04 ، 0.06 و 0.08 و نيز مخلوط همزمان اين دو افزودني بر روي مقاومت فشاري و مقاومت كششي بتن، 40 نمونه آزمايشگاهي ساخته شد. نتايج نشان داد كه در آزمايش مقاومت فشاري نمونه‌هاي 7 روزه، نمونه‌هاي داراي ميكروسيليس افزايش 37 درصدي، نمونه‌هاي داراي الياف پلي‌پروپيلن افزايش 17 درصدي و نمونه‌هاي داراي مخلوط همزمان ميكروسيليس و الياف پلي‌پروپيلن افزايش 26 درصدي نسبت به نمونه مرجع داشتند. همچنين در آزمايش مقاومت فشاري نمونه‌هاي 28 و 90 روزه، نمونه‌هاي داراي مخلوط ميكروسيليس و الياف پلي‌پروپيلن به ترتيب افزايش 8 درصدي و 6 درصدي نسبت به نمونه مرجع داشتند. در آزمايش مقاومت كششي، تمامي نمونه‌هاي 7 روزه داراي مقاومت پايين‌تري در حدود 9 درصد نسبت به نمونه مرجع بودند؛ در حالي‌كه در نمونه‌هاي 28 روزه شامل 3 درصد ميكروسيليس و 0.04 درصد پلي‌پروپيلن، مقاومت كششي به ميزان 5 درصد نسبت به نمونه مرجع افزايش داشت. در نمونه‌هاي 90 روزه نيز به طور ميانگين افزايش 8 درصدي مقاومت كششي حاصل گرديد.