مقايسه تأثير تمرينات ذهن‌آگاهي و تصويرسازي ذهني پتلپ بر تعادل و توجه مداوم زنان سالمند

پيش‌زمينه و هدف: سالمندي دوران حساسي از زندگي بشر است و توجه به نيازهاي حركتي و شناختي آن‌ها، يك ضرورت است. هدف از پژوهش حاضر مقايسه تأثير تمرينات ذهن آگاهي و تصويرسازي ذهني پتلپ بر تعادل و توجه مداوم زنان سالمند بود. مواد و روش كار: روش پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را سالمندان شهر يزد و نمونه آماري تحقيق حاضر را تعداد 45 زن سالمند با دامنه سني 60-75 سال به‌صورت هدفمند و در دسترس تشكيل دادند كه به‌صورت تصادفي در سه گروه ذهن‌آگاهي (15 نفر)، گروه تصويرسازي ذهني پتلپ (15 نفر) و گروه كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. ابتدا از هر سه گروه پيش‌آزمون به عمل آمد. سپس گروه‌هاي تجربي مطابق با پروتكل به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه به تمرين پرداختند. در پايان تمرينات از هر سه گروه پس‌آزمون گرفته شد. يافته‌ها: نتايج آزمون تحليل واريانس و آزمون تعقيبي بونفروني نشان داد كه بين گروه ذهن‌آگاهي و تصويرسازي ذهني پتلپ در تعادل ايستا اختلاف معني‌داري وجود ندارد (1.000= P)، اما بين گروه كنترل با ذهن آگاهي (0.001 = P) و گروه كنترل با تصويرسازي پتلپ (0.001 = P) اختلاف معني‌داري وجود دارد. همچنين بين گروه ذهن‌آگاهي و تصويرسازي ذهني پتلپ (0.001= P)، گروه كنترل با ذهن آگاهي (0.03= P)، و گروه كنترل با تصويرسازي پتلپ در تعادل پويا (0.001 = P) اختلاف معني‌داري وجود دارد. همچنين در پاسخ صحيح بين گروه ذهن‌آگاهي و تصويرسازي ذهني پتلپ اختلاف معني‌داري وجود ندارد (1.000= P)، اما بين گروه كنترل با ذهن آگاهي (0.001= P) و گروه كنترل با تصويرسازي پتلپ (0.001 = P) اختلاف معني‌داري وجود دارد. بحث و نتيجه‌گيري: به‌طوركلي نتايج اين تحقيق نشان داد كه مداخله مبتني بر ذهن آگاهي و تصويرسازي ذهني پتلپ بر كاركردهاي حركتي زنان سالمند تأثير معني‌داري دارد. همچنين گروه‌هاي تجربي نسبت به گروه كنترل بهبود معني‌داري را در فاكتورهاي تعادل ايستا، پويا توجه مداوم داشته‌اند. با توجه به نتايج پژوهش به مربيان و متصديان امورات سالمندي پيشنهاد مي‌شود از تمرينات ذهن آگاهي و تصويرسازي جهت بهبود تعادل و توجه در سالمندي استفاده كنند.