اثر گسلش شيب لغز معكوس بر تونل هاي قطعه اي حفرشده در خاك در نرم افزار در نرم افزار Flac 3D

تونل‌ ها امروزه از اصلي ‌ترين شريان‌هاي حياتي براي يك شهر محسوب مي شوند كه به طور قابل توجهي در حال توسعه مي باشند. توسعه‌ي جوامع امروزي، نياز به تونل در بخش‌هاي مختلف اعم از حمل‌ونقل عمومي شهري، ترابري بين‌شهري و شبكه‌هاي جمع‌آوري و انتقال آب و فاضلاب و... را موجب شده است. ناگفته پيداست كه براي سازه هاي زيرزميني هم چون تونل ها، وجود گسل ها و به تبع آن زمين لرزه ها از جمله تهديدهاي جدي از بين خطرات طبيعي به شمار مي روند. هرچند تونل ها نبايد در نزديكي گسل هاي فعال قرار گيرند، ولي گاه، عبور از  آن ها اجتناب ناپذير است.‌‌ بعضي مواقع بعد از احداث تونل از وجود گسل اطلاع حاصل مي‌شود. در اين گونه موارد، تغيير شكل هاي ناشي از گسل نگراني بزرگي به حساب مي آيد و اثر قابل توجهي بر روي رفتار تونل‌ها  مي گذارد. در اين ميان با توجه به اين كه اغلب تونل‌هاي كم عمق شهري در زمين هاي سست احداث مي شود، ضرورت مطالعه رفتار تونل‌ها و اطمينان از ايمني اين سازه ها در مقابل گسلش از اهميت فراواني برخوردار مي‌باشد. بر اين اساس، با توجه به مزيت روش هاي عددي، در اين تحقيق، تاثير پارامترهاي مختلف از جمله ضخامت قطعه، عمق قرارگيري تونل و زاويه‌ي گسل بر روي رفتار تونل‌هاي قطعه‌اي با استفاده از نرم افزار FLAC 3D مورد بررسي قرار گرفته است. هدف اصلي پژوهش شناخت مكانيزم خرابي احتمالي تونل‌هاي قطعه‌اي در اثر گسلش بوده است.‌ در اين پژوهش 24 مدل عددي جهت شناخت رفتار تونل‌هاي قطعه‌اي تحت اثر گسلش معكوس ساخته شده است.‌ صحت سنجي اين مدل سازي عددي با مدل فيزيكي كياني و همكاران مي باشد. يكي از راه هاي بهبود عملكرد تونل‌هاي قطعه‌اي در هنگام مواجهه با حركت گسل معكوس، افزايش صلبيت تونل مي‌باشد. با افزايش صلبيت تونل مقدار جابجايي هاي تونل به ميزان 3 درصد كاهش يافت. در اين تحقيق، اثر عمق قرارگيري تونل در اثر گسل معكوس نيز بررسي گرديد و مشاهده گرديد كه افزايش عمق قرارگيري تونل در هنگام مواجهه با گسلش معكوس منجر به كاهش 11 درصدي تغيير شكل قطر تونل مي‌شود. هم چنين اثر تغيير زاويه گسل براي تونل بررسي گرديد. افزايش زاويه ي گسل موجب مي‌شود تا تغيير  مكان هاي ايجاد شده در سطح زمين و نيز جابجايي سقف تونل به ميزان 13 درصد افزايش يابد.