اثربخشي آموزش تفكر انتقادي بر هيجان‌هاي تحصيلي و بهزيستي تحصيلي دانش‌آموزان پسر پايه ششم ابتدايي

هدف از اين پژوهش اثربخشي آموزش تفكر انتقادي بر هيجان‌هاي تحصيلي و بهزيستي تحصيلي دانش‌آموزان پسر پايه ششم ابتدايي شهر اهواز بود. روش اين پژوهش، آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه كنترل  بود. جامعه آماري اين پژوهش را تمامي دانش آموزان پسر پايه ششم ناحيه ۱ شهر اهواز كه در سال تحصيلي ۱۴۰۲-۱۴۰۱ در دوره ابتدايي مشغول‌به‌تحصيل بودند، تشكيل دادند. از بين جامعه آماري مذكور، تعداد ۲۸ دانش‌آموز به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي به‌عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به روش تصادفي در دو گروه آزمايش (۱۴ نفر) و كنترل (۱۴ نفر) گمارده شدند. برنامه آموزش تفكر انتقادي به مدت ۱۲ جلسه يك‌ساعته براي گروه آزمايش اجرا شد. به‌منظور جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش از پرسش‌نامه‌هاي هيجان‌هاي تحصيلي و بهزيستي تحصيلي استفاده شد. براي تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها، از روش آماري تحليل كواريانس استفاده شد. نتايج حاصل از تجزيه‌و‌تحليل داده‌هاي پژوهش نشان داد كه آموزش تفكر انتقادي بر تغيير هيجان‌هاي تحصيلي و تقويت بهزيستي تحصيلي دانش‌آموزان پسر اثربخش بود. به عبارت ديگر آموزش تفكر انتقادي سبب كاهش هيجان‌هاي تحصيلي منفي، افزايش هيجان‌هاي مثبت و بهزيستي تحصيلي دانش‌آموزان شده است. با توجه به نتايج حاصل از اين پژوهش مي‌توان گفت كه آموزش تفكر انتقادي، رويكردي مفيد و سازنده در جهت بهبود و تقويت بسياري از متغيرهاي تحصيلي همچون هيجان‌هاي مثبت تحصيلي و بهزيستي تحصيلي است.