مفهوم فناوري در معماري و تبيين مولفه‌هاي آن با استفاده از روش دلفي

توجه به ضرورت روزافزون فناوري در پيشرفت هرجامعه‌اي و علاوه بر آن، نياز به ايجاد دركي صحيح از مفهوم آن در سوگرفتن مسيري روشن در پيشبرد و ارتقاء معماري، الزامي است تا مفهوم اين واژه در مباحث معماري مورد مطالعه قرار گيرد. با بررسي پژوهش‌ها مشخص مي‌شود كه در فرهنگ عامه به فناوري بيشتر به ديد ماشين‌ها نگريسته مي‌شود، اما در نزد صاحب‌نظران، تعاريف ديگري نيز براي آن مطرح شده است. مقوله فناوري مشتمل بر رويكردهاي متفاوتي است و هدف از اين مقاله، پالايش فضاي مفهومي فناوري و ارائه مفهوم‌سازي دقيق‌تر با كمك مولفه‌هاي حاصل از آن مي‌باشد. حال سوالاتي كه مطرح مي‌گردد آن است كه با توجه به كاربردهاي متعارض و عدم ديدگاهي واحد براي فناوري، منظور دقيق از اين واژه چيست؟ و چه شاخص‌ها و مولفه‌هايي را با بررسي نظرسنجي متخصصين معماري مي‌توان براي اين مقوله ذكر نمود به‌نحوي كه بتوان، به اولويت‌بندي اين شاخص‌ها در بحث معماري دست يافت؟ در اين راستا، بررسي تعاريف و ديدگاه‌هاي صاحب‌نظران مدنظر مي‌باشد. بدين منظور با استفاده از روش اسنادي و تحليل مفهومي و با ابزار كتابخانه‌اي، رويكردهاي نظري مرتبط با فناوري، بررسي و تحليل محتوا شد و سپس با تمركز بر وجوه مشترك تعاريف موجود، شاخص‌هايي تبيين گرديد، بدين صورت كه با تحليل ديدگاه انديشمندان، تعداد ۱۰ شاخص‌ بدست آمد كه امتيازبندي شدند. از ميان اين شاخص‌ها، ۶ شاخص بالاترين ميانگين را به خود اختصاص دادند كه جهت اعتبارسنجي شاخص‌هاي با ميانگين بالاتر از روش دلفي و از ديدگاه‌هاي ۲۳ متخصص معماري، بهره گرفته شد و مشخص شد كه از ديدگاه خبرگان، كدام‌يك از مولفه‌ها از اهميت بالاتر و كدام‌يك از اهميت پايين‌تري برخوردار مي‌باشد. يافته‌ها حاكي از آن است كه از ميان مولفه‌هاي موردنظر، مولفه «ابزار (سخت‌ابزار و وسيله)» در هر دو دور آزمون دلفي، بالاترين امتياز را به خود اختصاص داده است.