تغييرات كالبدي و عملكردي در طراحي داخلي خانه و تاثير تغييرات بر شيوه تعاملات افراد ‌از طريق تحليل 15 فيلم‌ ايراني منتخب، از دهه 60 تا 90 شمسي(سكانس‌هاي سينمايي)

فضاي معماري داخلي خانه‌هاي ايراني در چهاردهه‌ي اخير تغييرات بسياري داشته و در نتيجه‌ عملكرد افراد در فضاي داخلي خانه‌ نيز دستخوش تغيير شده است. تغييرات در فضاي داخلي خانه به دو دسته تغييرات كالبدي و تغييرات عملكردي قابل تقسيم‌بندي است. تغييرات در حوزه‌ي كالبدي تا حدودي قابل مشاهده است اما تاثير آنها در حوزه‌ي رفتاري به سادگي قابل بررسي نيست. سينما به عنوان منبعي از داده‌ها با تقريب مناسبي، ثبت‌كننده‌ي زمانه‌ در حوزه‌ي پژوهش است. همچنين قسمتي از عملكرد بازيگران تحت تاثير كالبد فضاي داخلي و طراحي صحنه‌ي خانه شكل مي‌گيرد. از اين رو با استخراج تصاوير از سكانس‌هاي‌ 15 فيلم از سينماي ايران و تحليل طراحي صحنه‌ي آنها، تعاملات بازيگران در فضاي داخلي مورد بررسي قرار گرفت. هدف پژوهش، نخست استخراج تغييرات مولفه‌هاي كالبدي و عملكردي در فضاي داخلي خانه در چهاردهه اخير و سپس بررسي تاثير اين تغييرات بر شيوه‌‌ي تعاملات افراد است. اين پژوهش از نظر فرآيند اجرا، كيفي و از نظر روش تجزيه تحليل اطلاعات، تطبيقي است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد تغييرات در مولفه‌هاي عملكردي خانه در چهاردهه‌ي اخير، افزايش تعاملات مستقيم افراد در فضاي داخلي خانه را موجب شده و توجه ويژه به مولفه‌هاي كالبدي در طراحي صحنه بر انتقال روايت به مخاطب نقش داشته و بر مولفه‌هاي عملكردي نيز اثرگذار بوده است.