تعامل تصوير، حركت و زمان در معماري و سينما با توجه به نظريات ژيل دلوز

ظهور مقارن سينما و معماري مدرن در اواخر قرن نوزدهم باعث تغييرات مهمي در تفكر و سبك زندگي انسان شد. امروز، در عصر اطلاعات، زندگي روزمره با تصاوير متحرك و فضاهاي مجازي درهم آميخته است. اين تصاوير، فضا و زمان را تصرف كرده و بر فضاهاي ذهني و فيزيكي انسان ها تأثير مي‌گذارند. در اين ميان، فيلسوف فرانسوي ژيل دلوز، جهان بيني متفاوتي بر اساس هستي شناسي تصوير ارائه مي‌كند كه در آن همه‌ي اجزاء و اتفاقات جهان، مجموعه‌اي از تصاويراند كه بر يكديگر اثر مي‌گذارند و واكنش نشان مي‌دهند. هنگامي كه هستي به مثابه تصوير تعريف مي گردد، تصاوير در تركيب با حركت و زمان، احساسات، كنش‌ها و مفاهيم پيچيده انساني را به وجود مي‌آورند. بنابراين، در عصري كه بيش از پيش به تصاوير وابسته است، جايگاه هنر، بخصوص سينما و معماري، از اهميت بيشتري برخوردار مي گردد. اين پژوهش از نوع كيفي-تحليلي و با رويكرد فلسفي-نظري است و از نظريات دلوز و رابطه دو سويه سينما و معماري استفاده مي كند تا اهميت بازخواني مفاهيم تصوير، حركت و زمان را جهت حضور موثر و مولد در عصر اطلاعات بيان نمايد. اميد است بتوان با اينچنين رويكردهاي فكري و مفاهيم نوين به خلق آثار و فضاهاي موثرتري در رابطه با نيازهاي انسان در عصر اطلاعات دست يافت.