شبكه مضامين راهبردهاي برساخت‌گرايي تفسير ميراث فرهنگي در چارچوب گردشگري

ميراث فرهنگي در عصر حاضر به‌عنوان راهي براي تعامل انسان معاصر با تاريخ و گذشته خود تعريف مي‌شود، بالطبع، تفسير ميراث نيز، رسالتي فراتر از انتقال صرف اطلاعات تخصصي از متخصصان به غيرمتخصصان مي‌يابد، چنانچه تفسير معاصر، به‌عنوان پيشراني براي هدايت افراد جامعه به سمت تعامل سازنده (برساخت‌گرايي) با ميراث فرهنگي مفهوم‌پردازي شده است. بر اين مبنا، پژوهش حاضر تحول تفسير ميراث و گذار از رويكرد تفسير اثبات‌گرايانه به تفسير برساخت‌گرايي را موردبررسي و پس از توسعه چارچوب نظري، با بهره‌گيري از مصاحبه عميق نيمه ساختاريافته با راهنمايان گردشگري فرهنگي (مفسران) مجرب، به بررسي تأثيرپذيري استراتژي‌هاي تفسير مورداستفاده توسط آن‌ها از دو رويكرد ذكرشده مي‌پردازد. روش پژوهش، كيفي و روش نمونه‌گيري، گلوله برفي است. گردآوري داده‌ها در مرداد و شهريورماه 1400 انجام گرفت و تا رسيدن به اشباع نظري (مصاحبه چهاردهم) ادامه يافت و داده‌هاي حاصل با استفاده از نرم‌افزار Maxqda10 بر اساس روش تحليل مضمون، تحليل شدند. نتايج پژوهش نشان داد كه مضامين تفسير سايت به‌عنوان جزئي از كل، پيوند زدن ميان گذشته و حال، گزيده گويي و انطباق محتواي تفسير با دانش قبلي، فرهنگ و علايق گردشگران، زنده و ملموس كردن گذشته سايت براي گردشگر، داستان‌گويي و روايتگري با استفاده از عناصر فرهنگ ناملموس، مشاركت دهي گردشگران در فرآيند تفسير و تشويق گفتمان و خود تفسيري، تحريك تفكر و خلاقيت ذهني گردشگران به‌جاي تأكيد بر اطلاع‌رساني و آموزش‌گري و انعطاف در برنامه و دادن فرصت كشف به بازديدكننده، نشان‌دهنده تناظر راهبردهاي رويكرد برساخت‌گرايي با ديدگاه مفسران باسابقه گردشگري فرهنگي بوده و به‌وضوح مبين تأثيرپذيري آن‌ها از رويكرد برساخت‌گرايي است.