ارزيابي تطبيقي كيفيت محيطي از بعد مولفه ريخت شناسي – كالبدي در محلات سنتي و جديد مطالعه موردي: محلات منجم- باغميشه كلان شهر تبريز

كيفيت محيطي از اساسي‌ترين بخش‌هاي كيفيت زندگي در جامعه شهري محسوب مي‌شود. يكي از عواملي كه در كيفيت شرايط زيست شهري نقش مهمي دارد، بحث مؤلفه ريخت‌شناسي و كالبدي محلات شهري هست كه مسلماً شدت و ضعف اين مؤلفه نشان از كيفيت محيطي در هر محله شهر دارد. لذا هدف اصلي اين تحقيق بررسي تطبيقي كيفيت محيطي از جنبه مؤلفه ريخت‌شناسي- كالبدي محله سنتي منجم و محله برنامه‌ريزي‌شده باغميشه كلان‌شهر تبريز ازلحاظ شاخص‌هاي كيفيت بافت و مسكن مي‌باشد.پژوهش حاضر بر اساس هدف از نوع كاربردي است. جمع‌آوري داده‌ها از روش مشاهدات ميداني و روش پيمايشي با استفاده از ابزار پرسشنامه اقدام گرديد. با استفاده از مدل تحليلي آلفا كرونباخ ميزان اعتبار و روايي سنجي پرسشنامه برآورد شده است. براي مقايسه وضعيت رضايت شهروندان با استفاده از آزمون تي دو نمونه‌اي و آزمون لون دو محله با هم قياس گرديده است. درنهايت با استفاده از روش رگرسيون چند متغيره سهم نسبي مؤلفه ريخت‌شناسي و كالبدي در دو محله مشخص گرديد.نتايج پژوهش بيانگر آن است كه معيارهاي كالبدي- ريخت‌شناسي محله باغميشه نسبت به محله منجم از شرايط مناسبي برخوردار مي‌باشد و اين نشان از تفاوت در نحوه فرآيند شكل‌گيري اين دو محله در دوره زماني مي‌باشد.