ارزيابي ميزان تحقق‌پذيري طرح‌هاي حفاظت و بازآفريني يكپارچه در محلات تاريخي – فرهنگي مطالعه موردي:‌ محله حسينيه شهر زنجان

«محله تاريخي- فرهنگي حسينيه»، به‌عنوان خاستگاه اوليه شهر زنجان، داراي جايگاه منحصربه‌فردي در ساختار فضايي و كاركردي است اما امروزه به دليل فرسودگي در ابعاد كالبدي، يكپارچگي و اصالت آن در معرض خطر قرارگرفته است. تحقيق حاضر باهدف بررسي وضعيت احياء و بازآفريني اين محله به ارزيابي ميزان تحقق‌پذيري اصول، ابعاد و معيارهاي بازآفريني و حفاظت يكپارچه در آن مي‌پردازد. اين تحقيق ازنظر هدف، كاربردي و ازنظر روش تحليلي – مقايسه‌اي است. جامعه آماري آن را ساكنين بالاي 20 سال محله حسينيه تشكيل مي‌دهند. ارزيابي‌ها بر پايه دو اصل «برجستگي» و «سرزندگي اقتصادي» در قالب 6 بعد و 22 معيار، از طريق آزمون‌هاي آماري تي تك نمونه‌اي و رگرسيون چند متغيره انجام پذيرفته است. بررسي‌ها نشان مي‌دهد ازنظر جامعه آماري، ميزان تحقق‌پذيري اصول بازآفريني يكپارچه در اين محله در وضعيت موجود، در سطح متوسطي قرار دارد؛ به‌طوري‌كه اصل «سرزندگي اقتصادي» با ميانگين 3.058 نسبت به اصل «برجستگي» با ميانگين 2.97 داراي تحقق‌پذيري بيشتري است. در ميان ابعاد موردمطالعه نيز، ابعاد «كاركردي» و «ارزش نسبي» با ميانگين 3.256 و 2.74 به ترتيب بيشترين و كمترين ميزان تحقق‌پذيري را دارند. نتايج تحقيق بيانگر اين موضوع است كه در طرح‌هاي بازآفريني بافت‌هاي تاريخي – فرهنگي صرف توجه به يك اصل و يك بعد خاص نمي‌تواند موفقيت در آن‌ها را به همراه داشته باشد بلكه نيازمند مطالعات همه‌جانبه در تمامي ابعاد و معيارهاي بازآفريني است. در اين راستا با تكيه‌بر سيستم يكپارچه و منسجم مديريتي مي‌توان بازآفريني و احياي بافت را به‌صورت توأمان، يكپارچه و جامع فراتر از رويكردها و سياست‌هاي منطقه‌اي به مرحله اجرا درآورد.